3.
Ιανουαρίου, 2016 Slider ΕκτύπωσηΜέγεθος Κειμένου: A A
Σε μια αποκάλυψη -σοκ για την πατρότητα του τάφου της Αμφίπολης προέβη διακεκριμένος
καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κάνσας στις ΗΠΑ, καθώς υποστηρίζει πως ανήκει
στον Μέγα Αλέξανδρο και μάλιστα με… μαθηματική ακρίβεια.
Σύμφωνα με την επιστημονική δημοσίευση του Ομότιμου Καθηγητή της Αρχιτεκτονικής
Σχολής του Πανεπιστημίου κου Δημήτριου Σ Δενδρινού
προκύπτουν πολύ σημαντικά στοιχεία για την κατεύθυνση της εισόδου του ταφικού
μνημείου της Αμφίπολης και το πως η κατεύθυνση αυτή μπορεί να συνδέεται με τον
νεκρό του τάφου.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τους υπολογισμούς του καθηγητή, η κατεύθυνση της εισόδου
του τάφου δείχνει τον μήνα Ιούνιο ως την πιθανή ημερομηνία θανάτου του νεκρού
της Αμφίπολης. Ως γνωστόν, ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε στην Βαβυλώνα, στο παλάτι
του Ναβουχοδονόσορα Β” στις 10 Ιουνίου του 323 π.Χ.,
σε ηλικία ακριβώς 32 ετών και 11 μηνών.
Δείτε παρακάτω το απόσπασμα της δημοσίευσης στα αγγλικά και στα
ελληνικά:
(για να διαβάσετε ολόκληρη την δημοσίευση πατήστε εδώ)
The
modular structure of the tomb at Kasta Hill.
Dimitrios S. Dendrinos
Emeritus Professor, School of Architecture and Urban Design, The University of
Kansas, Lawrence, Kansas, USA. In residence, at the City of Ormond Beach,
Florida, USA.
December 4, 2014
The Major finding. Since the monument is encircled in all its (circular
projected perimeter P*=497 meters) by marble slabs of this length, then the
perimeter’s length (projected as a circle by a flat plane perpendicular to the
cylinder’s axis) must be (exactly) divided by this outside modulus. And indeed,
it is; and with a big surprise in store.
If one divides the total length of this perimeter P* by the length of the
exterior modulus z* one obtains the total number of marble slabs needed to
cover the total perimeter wall in each row of slabs N*:
N* = P* / z* = 497 / 1.36 = 365.44 (5)
In
effect, this number N* is off the grid by a length of .5984 meters
(.44×1.36=.5984 about 60 centimeters in an almost half a kilometer long perimeter). It could be that this is the
difference between the actual elliptical perimeter of the tomb P, and the
projected circular perimeter P* plus any space needed to attach and seal the
slabs. However, there’s far more to this length than simply that slack.
N* is a remarkable number with an astronomical connection. We now know from
precise astronomical measurements that there are 365.22 days in a year. The
architect approximated with N* through his module an astronomical number. The
days-in-a-year number produced by the monument’s architect is six hundredths of
one percent (0.0006) different than the actual astronomically derived number.
One may comfortably say, it’s an exact estimate. This astronomical link is
quite informative, and in effect stunning, given the age of the monument.
Humans have constructed monumental structures obeying the daily cycle, the
lunar cycle and this monument was built obeying one significant element of the
annual cycle, the whole calendar year. Here, in effect, each marble stone on
the periphery wall corresponds to about one degree, in an approximate 360 degree circle.
Since this finding points directly towards a link involving an astronomical
number of significant import; and since the architect designed his module so
that he was fully aware of this connection (the chances that this N* is a
random event are next to zero); one needs to ask whether there is more to this
finding. Obviously, it is now time to explore its significance and symbolism
further in reference to this particular monument. For example, is the location
of the entrance significant, given that the place it occupies corresponds to
particular days of the year, if one assumes that some point on the perimeter
(say, the Northern most point) corresponds to the first day of the year, if the
year’s flow follows a clockwise motion? This interpretation would point to an
entrance at the June-July period, depending where exactly the entrance is. It
would point to a late May early June date if the flow is counterclockwise. This
may offer some additional clues as to the intent of the tomb’s architect, the
purpose of the monument, and possibly some extraordinary date in the life of
its occupant. However, this symbolic aspect of the tomb’s external structure
will not be done here. The need to evaluate more the accuracy of this
extraordinary finding requires that we take a closer look as to the sizes of
the circle and the ellipse at hand, and their material differences.
Μετάφραση:
Το σημαντικότερο εύρημα . Δεδομένου ότι το μνημείο είναι περικυκλωμένο σε όλο
του μήκος (η εγκύκλιος προβλέπει περίμετρο Ρ * = 497 μέτρα) με μαρμάρινες
πλάκες αυτού του μήκους, τότε το μήκος της περιμέτρου (προβάλλεται ως έναν
κύκλο με μια επίπεδη επιφάνεια κάθετη προς τον άξονα του κυλίνδρου) πρέπει να
είναι (ακριβώς) διαιρούμενο από αυτό το μέτρο από έξω. Και πράγματι, αυτό είναι
και με μια μεγάλη έκπληξη.
Αν κάποιος χωρίζει το συνολικό μήκος αυτής της περιμέτρου P * από το μήκος του
εξωτερικού συντελεστή z * παίρνομε το συνολικό αριθμό μαρμάρινων πλακών που
απαιτούνται για την κάλυψη του συνολικού περιμετρικού τοίχωματος
σε κάθε σειρά πλακών Ν *:
N * = Ρ * / z * = 497 / 1,36 = 365,44 (5)
Στην πραγματικότητα, αυτός ο αριθμός Ν * είναι έξω από το πλέγμα με μήκος
0.5984 μέτρα (.44×1.36 = 0.5984 περίπου 60 εκατοστά σε σχεδόν μισό
χιλιόμετρο μακριά περίμετρο). Θα μπορούσε να είναι ότι αυτή είναι η διαφορά
μεταξύ της πραγματικής ελλειπτική περίμετρο του τάφου Ρ, και η προβλεπόμενη
κυκλική περίμετρο Ρ * συν οποιουδήποτε χώρου που απαιτείται για τη σύνδεση και
τη σφράγιση των πλακών. Ωστόσο, υπάρχει πολύ περισσότερο σε αυτό το μήκος από
αυτή την απλή χαλαρότητα.
Ν * είναι ένας αξιοσημείωτος αριθμός με μία αστρονομική σύνδεση. Γνωρίζουμε
τώρα από ακριβείς αστρονομικές μετρήσεις που υπάρχουν 365,22 ημέρες σε ένα
έτος. Ο αρχιτέκτονας προσεγγίζεται με Ν * μέσω της ενότητας του σε ένα
αστρονομικό αριθμό. Ο αριθμός ημερών-σε-ένα-χρόνο που παράγεται από τον αρχιτέκτονα
του μνημείου είναι έξι εκατοστά του ένα τοις εκατό (0,0006) διαφορετική από την
πραγματική ποτ αστρονομικά προέρχεται από τον αριθμό.
Κάποιος μπορεί άνετα να πει , είναι μια ακριβής εκτίμηση.
Αυτή η αστρονομική σύνδεση είναι αρκετά κατατοπιστική, και στην
πραγματικότητα κάτι το εκπληκτικό, δεδομένης της ηλικίας του μνημείου. Οι
άνθρωποι έχουν κατασκευάσει μνημειακές κατασκευές υπακούοντας στον ημερήσιο
κύκλο, το σεληνιακό κύκλο και το μνημείο χτίστηκε υπακούοντας ένα σημαντικό
στοιχείο, αυτού του ετήσιου κύκλου, σε ένα ολόκληρο ημερολογιακό έτος. Εδώ,
στην πραγματικότητα, κάθε μαρμάρινη πέτρα στην περιφέρεια του τοίχου
αντιστοιχεί σε περίπου ένα βαθμό, σε μια κατά προσέγγιση σε ένα κύκλο 360
μοιρών.
Δεδομένου ότι τα σημεία που γίνεται η διαπίστωση αυτή λειτουργούν άμεσα προς
μια σύνδεση που περιλαμβάνει ένα αστρονομικό αριθμό των σημαντικών εισαγωγών
και από τον αρχιτέκτονα έχει σχεδιαστεί η μονάδα του έτσι ώστε να είχε πλήρη
επίγνωση αυτής της σύνδεσης (οι πιθανότητες ότι αυτό N * είναι ένα τυχαίο γεγονός
είναι δίπλα στο μηδέν) πρέπει κανείς να ρωτήσει αν υπάρχει κάτι περισσότερο σε
αυτό το εύρημα.
Προφανώς, είναι πλέον καιρός να διερευνηθεί η σημασία και ο συμβολισμός του ,
περαιτέρω σε σχέση με αυτό το συγκεκριμένο μνημείο. Για παράδειγμα, είναι η
θέση της εισόδου σημαντική, δεδομένου ότι η θέση που καταλαμβάνει αντιστοιχεί
σε συγκεκριμένες ημέρες του έτους, εάν κάποιος υποθέτει ότι κάποια στιγμή στην
περίμετρο (ας πούμε, το Βόρειο σημείο) αντιστοιχεί στην πρώτη ημέρα του έτους ,
εάν η ροή του έτους ακολουθεί μια δεξιόστροφη κίνηση… Αυτή η ερμηνεία θα ήθελε
σε μια είσοδο να βρίσκεται κατά την περίοδο Ιούνιου-Ιούλιου, ανάλογα με το πού
ακριβώς βρίσκεται η είσοδος. Υπενθυμίζει δε σε μια θέση -τέλη Μαΐου αρχές
Ιουνίου, αν η ροή είναι προς τα αριστερά.
Αυτό μπορεί να προσφέρει κάποιες πρόσθετες ενδείξεις ως προς την πρόθεση του
αρχιτέκτονα του τάφου, ποιος ο σκοπός του μνημείου, και, ενδεχομένως, κάποιες
έκτακτες ημερομηνίες στη ζωή των «επιβαινόντων» του. Ωστόσο, αυτή η συμβολική
διάσταση της εξωτερικής δομής του τάφου δεν θα γίνει εδώ. Η ανάγκη να
αξιολογηθεί περισσότερο η ακρίβεια αυτού του εκπληκτικού ευρήματος απαιτεί να
ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά ως προς τα μεγέθη του κύκλου και της έλλειψης,
και ουσιώδεις διαφορές τους.
4.
Μαρτίου, 2016 Slider ΕκτύπωσηΜέγεθος Κειμένου: A A A
Νέα στοιχεία που δείχνουν ότι το μνημείο της Αμφίπολης
σχετίζεται με την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου
παρουσιάστηκαν στο αρχαιολογικό συνέδριο στο ΑΠΘ.
Συγκεκριμένα ένα νέο εύρημα, από τον
ευρύ χώρο των νεκροταφείων της Αμφίπολης πέριξ του περιβόλου του μνημειακού
οικοδομήματος το οποίο όπως εικάζει ο εισηγητής απεικονίζει τον… Μέγα
Αλέξανδρο να φέρει τα όπλα του αφηρωισμένου φίλου του
Ηφαιστίωνα, καθώς και ίχνη καύσης εν μέσω
ιζημάτων και επιχώσεων που έπειτα από ειδικές
εξετάσεις, οδηγούν στα μέσα του 3ου ή του 4ου π.Χ
αιώνα, ήταν τα νέα στοιχεία που κατέθεσαν οι επιστήμονες στη σημερινή πρώτη
ημέρα του ετήσιου επιστημονικού συνεδρίου για το αρχαιολογικό έργο στη
Μακεδονία και τη Θράκη στο ΑΠΘ.
Ήταν η πρώτη φορά (από το 2013 οπότε άρχισαν να «διαρρέουν» τα
πρώτα στοιχεία για την ανασκαφή της Αμφίπολης ) που η επικεφαλής της
πολυθρύλητης ανασκαφής καταθέτει εισήγηση στο επιστημονικό συνέδριο και δέχεται
τις ερωτήσεις και τις επιστημονικές διαφωνίες συναδέλφων της -μελών της
επιστημονικής κοινότητας.
Στην κατάμεστη ιστορική αίθουσα τελετών της
Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ (στην ίδια αίθουσα το Νοέμβριο
του 1978 ο αείμνηστος καθηγητής Μ. Ανδρόνικος
παρουσίασε εν μέσω χιλιάδων επιστημόνων και κοινού τα ευρήματα της Βεργίνας)
συγκεντρώθηκαν από νωρίς το πρωί της Παρασκευής, εκατοντάδες αρχαιολόγοι
και ενδιαφερόμενοι για το εύρημα, δημιουργώντας το αδιαχώρητο. Οι εννέα
εισηγήσεις της ενότητας της Αμφίπολης μονοπώλησαν το ενδιαφέρον αλλά και το
χρόνο του συνεδρίου καθώς η προβλεπόμενη διάρκειά τους ξεπεράστηκε κατά πολύ
(λόγω της έντονης συζήτησης και κατάθεσης απόψεων που ακολούθησε) φτάνοντας ως
αργά το απόγευμα.
Στην εισήγησή της η Κατερίνα Περιστέρη επανέλαβε τα όσα είχε αναφέρει
τον περασμένο Σεπτέμβριο (σε σχετική εκδήλωση του συλλόγου αποφοίτων ΑΠΘ).
Αναφέρθηκε αναλυτικά στην ανασκαφή από την έναρξή της μέχρι και το 2014,
«μίλησε» για τον μνημειακό ταφικό περίβολο με περίμετρο 497 μέτρα ύψος 3 μέτρα
και διάμετρο 158,40 μέτρα, τον κατασκευασμένο από μάρμαρο Θάσου, για τη θέση
του λέοντα στην κορυφή του τύμβου, για το βοτσαλωτό δάπεδο, τις Σφίγγες και τα
μορφολογικά χαρακτηριστικά τους, ενώ (προς επίρρωση της άποψής της για
χρονολόγηση του μνημείου στο πρώτο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα) έκανε συνεχείς
αντιπαραβολές και υπογράμμιζε τα κοινά μορφολογικά χαρακτηριστικά και αισθητική
άποψη των δημιουργών τους με ανάλογα ευρήματα της ιδίας περιόδου (4ος π.Χ.
αιώνα) που εντοπίστηκαν ανά την Ελλάδα (βοτσαλωτά δάπεδα σε οικίες της Πέλλας,
Καρυάτιδες στην περιοχή Σβεστάρι της Βουλγαρίας κ.ά).
Παράλληλα η κ. Περιστέρη αναφέρθηκε
στα ίχνη σκελετικού υλικού που εντοπίστηκαν (μιας γυναίκας, ενός άνδρα, ενός
παιδιού και μια καύση), στην πλούσια κεραμική (αρυτήρες,
μελαμβαφή αγγεία, οξυπύθμενοι
αμφορείς ) νομίσματα με απεικονίσεις του Κασσάνδρου,
του Αλεξάνδρου Γ’, νομογράμματα του Αντιγόνου Γονατά
κ.ά.
Μετά την κ. Περιστέρη ακολούθησε εισηγούμενος ο αρχιτέκτονας της ανασκαφής Μιχάλης Λεφαντζής ο οποίος επίσης επανέλαβε τις υποθέσεις τους με
βάση την αποκωδικοποίηση των θραυσμάτων των οικοδομικών επιγραφών που βρέθηκαν
λίγα χιλιόμετρα νότια της Αμφίπολης σύμφωνα με τις οποίες αναφέρονται τα εξής:
«Εγώ ο Αντίγονος, παρέλαβα οικοδομικό υλικό για την ανέγερση μνημείου προς
τιμήν του Ηφαιστίωνος …(Οι ευμεγέθεις επιγραφές -περί
τα 25 εκατοστά σε ύψος- με την «υπογραφή» ΑΝΤ που συναντάται σε όλους τους Αντιγονίδες και εδώ αποδίδεται στον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο
(323-318 π.Χ.), φέρουν χαραγμένη τη λέξη «ΠΑΡΕΛΑΒΟΝ» και στο
τέλος το σύμπλεγμα γραμμάτων που σχηματίζει τo όνομα
«Ηφαιστίωνος» (δηλαδή, εγώ ο Αντίγονος, παρέλαβα οικοδομικό υλικό για την
ανέγερση μνημείου προς τιμήν τού Ηφαιστίωνος).
Το νέο στοιχείο (σε επίπεδο ευρημάτων) κατέθεσε ο Ιταλός
αρχαιολόγος Αντόνιο Κόρσο. Πρόκειται για μαρμάρινα
μέλη από ζωοφόρο του βάθρου του Λέοντος που εντοπίστηκαν περί τα 120 μέτρα
μακριά από τον περίβολο του τύμβου, εν μέσω έκτασης με εκατοντάδες ταφές. Στο εντοπισθέν θραύσμα είναι εμφανής η ανάγλυφη παράσταση
πολεμιστή με κράνος, ασπίδα και υπερμέγεθες δόρυ ενώ διακρίνονται η κεφαλή ενός
αλόγου, ένα φίδι κι ένα μέρος δέντρου.
Το σωζόμενο ανάγλυφο θραύσμα έχει ύψος 1,60 μ. και εκτιμάται ότι
έφθανε συνολικά τα 2,70 μ. Σύμφωνα με τον κ. Κόρσο, η
όψη του πολεμιστή «ταυτίζεται» με αυτή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (λόγω της κλίσης
των μαλλιών του και της μορφής του) ο οποίος φέρει τον υπερμεγέθη οπλισμό του αφηρωισμένου φίλου και συμπολεμιστή του Ηφαιστίωνα.
Τις εικασίες του κ. Κόρσο αλλά και
μέρος των τοποθετήσεων της κ. Περιστέρη και των
υπόλοιπων εισηγητών αμφισβήτησαν -ή ζήτησαν πρόσθετες εξηγήσεις- συνάδελφοί
τους και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας που είχαν κατακλύσει το ακροατήριο.
«Πρόκειται για τυπική μορφή πολεμιστή και ηρωικών αναγλύφων». «Ήταν
ένας παις -πολεμιστής και γι’ αυτό είναι τόσο μικρός
το δέμας σε σχέση με τα όπλα που φέρει». «Οι επιγραφές
έχουν χαραχτεί πριν από την τελική διαμόρφωση». «Η τοιχοποία
της Αμφίπολης έχει διαμορφωθεί σε δύο χρονικές φάσεις». «Ο
περίβολος είναι μεταγενέστερος του μνημείου»… Αυτές
ήταν μερικές μόνο από τις ερωτήσεις-τοποθετήσεις αρχαιολόγων καθηγητών του ΑΠΘ
προς τους εισηγητές.
«Βρισκόμαστε σε μια ενότητα του συνεδρίου του ΑΕΜΘ
και όχι σε ημερίδα για την Αμφίπολη» αναγκάστηκε να παρέμβει η
πρόεδρος της συνεδρίας Μαρία Λιλιμπάκη-Ακαμάτη.
«Ας μην υπάρχουν άλλες βιασύνες για την ερμηνεία, η συζήτηση για
το υλικό της ανασκαφής θα διαρκέσει χρόνια. Η αρχή έγινε. Αρκεί η συζήτηση αυτή
να γίνεται ανάμεσα σε ειδικούς, στο φυσικό της χώρο που είναι τα επιστημονικά
αρχαιολογικά συνέδρια και όχι τόσο «δημόσια» όσο κατέστη τα προηγούμενα χρόνια.
Το 28ο συνέδριο για το αρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και τη
Θράκη τη χρονιά που πέρασε, συνεχίζεται και ολοκληρώνεται αύριο (Σάββατο)στη
Θεσσαλονίκη.