|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 27.05.16
       


|

Υπάρχουν μέρη στον κόσμο όπου η μέρα αρχίζει όταν ακόμα είναι
σκοτάδι. Στο σκοτάδι της ζούγκλας Λακαντόνα
φορέματα πράσινα, κόκκινα, μπλε, κίτρινα και πορτοκαλί αρχίζουν να
φέρνουν βόλτες σε κουζίνες φτιαγμένες από ξύλο και τσίγκο με χωμάτινο
πάτωμα.
Η Ρουτ είναι 14 χρονών και έχει αναλάβει να μαγειρεύει για όλη την
οικογένεια. Τα μάτια της λάμπουν και αγκαλιάζουν ό,τι υπάρχει τριγύρω.
Φτιάχνοντας τορτίγιας αρχίζουν την μέρα τους
οι γυναίκες ζαπατίστας. Αλέθουν το καλαμπόκι
που ήδη έχουν πλύνει από την προηγούμενη μέρα. Ετοιμάζουν την ζύμη και
δίνουν φόρμα σε μικρές και μεγάλες τορτίγιας,
όλες στρογγυλές, που βγαίνουν από την φωτιά και τρέφουν τα παιδιά, τις
γυναίκες και τους άντρες ζαπατίστας.
“Συντηρούμε την οικογένεια, κουβαλάμε ξύλα και νερό, φέρνουμε καλαμπόκι
από το χωράφι, καθαρίζουμε την κουζίνα, σκουπίζουμε, ράβουμε, αλέθουμε
καφέ… ζούμε μέσα στην κουζίνα” λέει χωρίς ανάσα η Κονσουέλο,
έγκυος για δέκατη φορά. “Επιπλέον έχουμε την δουλειά στην οργάνωση”
συνεχίζει καθώς το νεογέννητό της, κρεμασμένο από το στήθος, δεν
σταματά να κλαίει.
Χέρια σκληρά, δέρμα στο χρώμα της γης, συντηρούν την ζαπατιστική οργάνωση στην Τσιάπας
του Μεξικού. Είναι αυτοί που σήμερα ασκούν την ελευθερία τους και
δημιουργούν αυτό που ονομάζουμε αυτονομία στις ζαπατιστικές
κοινότητες σε αντίσταση που έχουν μια μακρυά
ιστορία αγώνα για την επιβίωση και την ελευθερία.
φωνές από τη ζούγκλα Λακαντόνα
Η ζωή στην σκλαβιά
Οι φίνκες βρίσκονταν εκεί κάτω στην Γκαλεάνα, όλος ο δήμος του Οκοσίνγκο,
Πορβενίρ, Τσαπαγιάλ.
Είναι οι φίνκες όπου δουλεύαμε, εκεί
μεγαλώσαμε. Υποφέραμε πολύ. Εγώ γεννήθηκα στην φίνκα
Σάντα Ρίτα και έζησα εκεί μέχρι τα 22 μου χρόνια. Στην φίνκα ζούσαμε σαν σκλάβοι, μεγαλώσαμε με τα
αφεντικά και το μόνο που θέλαμε ήταν να φύγουμε από εκεί. Το αφεντικό
ήταν πολύ σκληρό, δουλεύαμε όλη την μέρα. Έκοβα τον καφέ, καθάριζα το
βοσκοτόπι, έκανα χωράφι. Όλες οι δουλειές γινόντουσαν με ματσέτα, στη ζέστη, δεν αντέχαμε τόση δουλειά.
Δουλεύαμε εβδομάδες και από λεφτά ούτε δραχμή. Δεν μας έδιναν δραχμή,
το αγουαρδιέντε ήταν η πληρωμή μας. Χρεωνόμασταν
για να αγοράσουμε κεριά, ρούχα. Στο μαγαζί της φίνκας
αγοράζαμε ό,τι χρειαζόμασταν. Το σαπούνι, το αλάτι έμπαιναν στην λίστα χρωστούμενων και δουλεύαμε μια μέρα για να
ξεχρεώσουμε. Ήμασταν πολύ κουρασμένοι από την τόση δουλειά αλλά δεν
είχαμε τίποτα, δουλεύαμε για το αφεντικό.
Εκείνο τον καιρό δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε άσχημα. Έπρεπε να
υπακούμε και να φιλάμε το χέρι του αφεντικού γιατί έτσι ήταν ο
σεβασμός. Όταν δεν υπάκουε κάποιος στην δουλειά μας χτυπούσαν. Με το
μαστίγιο μας χτυπούσαν. Το αφεντικό είχε μεγάλο σπίτι, πολλές κότες και
σκυλιά. Κάθε Σάββατο ερχόταν και εμείς έπρεπε να δουλέψουμε ακόμα και
την Κυριακή για να καθαρίσουμε το σπίτι του αφεντικού. Δεν υπήρχε
σχολείο. Δεν υπήρχε κλινική. Δεν υπήρχε τίποτα.
Λέει η γιαγιά μου ότι ξυπνούσε στις 3 το πρωί για να κάνει τορτίγιας, άλεθε με πέτρα, δεν υπήρχε μύλος. Εκατό τορτίγιας έκανε κάθε μέρα και πλέον δεν κοιμόταν.
Όταν έκαιγε μια τορτίγια την μαστίγωνε το
αφεντικό. Και όταν του άρεσε του αφεντικού μια γυναίκα την έπαιρνε στο
δωμάτιό του. Βίαζε τα κορίτσια και τα κορίτσια έκαναν τα μωρά τους.
Όταν δεν υπάκουαν τις μαστίγωνε. Τις μαστίγωνε το αφεντικό, τις
μαστίγωνε ο σύζυγος όταν ήταν πιωμένος. Τα αφεντικά έλεγαν θα
παντρευτείς αυτόν τον άντρα. Η γιαγιά μου δεν γνώριζε τον σύζυγό της. Δεν
ερωτεύτηκε ποτέ.
Πολλές από τις φίνκες στην Τσιάπας ανακτήθηκαν από τους εργάτες τους το 1994
όταν άρχισε ο πόλεμος των ζαπατίστας ενάντια
στις κακές κυβερνήσεις. Πολλοί από τους ιδιοκτήτες τους που ήταν, είναι
άντρες ισχυροί συνδεδεμένοι με την εξουσία σε αυτή την πολιτεία και
στην χώρα, παραμένουν ατιμώρητοι. Όπως και να έχει, εκεί μεγάλωσαν
γενιές ιθαγενών που εξεγέρθηκαν, που μετανάστευσαν αναζητώντας πιο
ευνοϊκές συνθήκες ζωές για τις οικογένειές τους.
Εκεί περάσαμε την ζωή μας σε αυτά τα μέρη και πλέον δεν αντέχαμε τα
βάσανα στις φίνκες. Και αρχίσαμε τότε να
σκεφτόμαστε ότι πρέπει να ψάξουμε άλλο μέρος για να ζήσουμε με ηρεμία.
Αναζητώντας γη και ελευθερία
Όταν φτάσαμε σε αυτό το μέρος, το 1966, αναζητώντας γη, υποφέραμε πολύ.
Βουνό ήταν και υπήρχαν αγριόχοιροι, πούμα, φασιανοί, αρμαδίλλοι, ελάφια, μαϊμούδες. Σιγά – σιγά αρχίσαμε
να δουλεύουμε τη γη. Μας στοίχισε, μας πήρε έξι χρόνια για να γίνουμε
άποικοι. Δεν είχαμε φάρμακα, ούτε αλάτι, ούτε σαπούνι, έτσι
διακινδυνεύοντας φτάσαμε. Ήρθαμε πολύ λίγοι και φτιάξαμε τα σπιτάκια
μας με φοινικόφυλλα και ξύλα. Καθαρίσαμε αυτό
το κομμάτι γης για να σπείρουμε καλαμπόκι, φασόλια και καφέ, κακάο,
μπανάνες, γιούκα, καμότε.
Έτσι αρχίσαμε να κατοικούμε εδώ και σιγά – σιγά φέραμε και τις
οικογένειες μας.
Περισσότερα ...
|
|

Όταν οι πρώτοι άνθρωποι πλούτισαν αρκετά, ώστε μια συμμορία για την
καταπίεση και την εκμετάλλευση των άλλων, γεννήθηκε αυτό που ονομάζουμε
σήμερα κράτος. Το κράτος είναι η μετεξέλιξη μιας συμμορίας από
μπράβους. Οι νόμοι είναι η μετεξέλιξη ενός καταλόγου με τις επιθυμίες
των πλούσιων δουλοκτητών. Το κράτος διευκολύνεται στη διακυβέρνηση
αυτού του νέου είδους υπηκόων χάρη σε δύο εξελίξεις: η πρώτη είναι ότι
ο μηχανισμός της ποδηγέτησης γίνεται όλο και πιο πολύπλοκος και αδιαφανής
για τους ποδηγετούμενους· η δεύτερη είναι η
εξέλιξη των δημόσιων πηγών πληροφοριών στις τελευταίες δεκαετίες. Μ’
αυτόν τον πανταχού παρόντα μηχανισμό [Πανοπτικόν]
των πληροφοριών και την επιρροή των σχολείων στους απροστάτευτους
εγκεφάλους των ανήλικων μελών του πληθυσμού, μπορεί κανείς να
εξαπατήσει ακόμα και έξυπνους ανθρώπους, σε βαθμό που να πανηγυρίζουν
για την ίδια τη θανατική καταδίκη τους.
Στο σχολείο κατασκευάζονται Υπήκοοι
Η διαδικασία της κατασκευής Υπηκόων λέγεται εκπαίδευση.
Η οικογένεια, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, το θέατρο, το
ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, τα βιβλία και τα πλακάτ, είναι σχολεία με την
ευρύτερη έννοια. Όλα τα κέντρα που μεταδίδουν πληροφορίες είναι
σχολεία. Για την κατασκευή πραγμάτων χρησιμοποιούνται εργαλεία. Το εργαλείο
με το οποίο κατασκευάζονται άνθρωποι είναι η πληροφορία. Όταν οι
άνθρωποι [ζώα] δεν υπακούουν σε φυσικές
ανάγκες, στη συνήθεια ή στη βία, οι πράξεις τους εξαρτώνται από τα όσα
ξέρουν. Ακόμα και οι συνήθειες δημιουργούνται ως έναν βαθμό από
πληροφορίες. Αφού οι πράξεις ενός ανθρώπου καθορίζουν την πορεία της
ζωής του, οι πληροφορίες που παίρνει αυτός ο άνθρωπος καθορίζουν
πώς θα ζήσει. Τα σχολεία δεν φτιάχνουν μόνον ανθρώπους, τα σχολεία
φτιάχνουν και βιογραφίες.
Τη φύση της πληροφορίας μπορεί να την καταλάβει κανείς μόνον αν
εξετάσει την επίδρασή της στη ζωή των ανθρώπων. Αν θέλει κανείς να
καταλάβει καλύτερα τη φύση των εργαλείων, πρέπει να ξέρει για ποιον
σκοπό προορίζονται. Ο σκοπός διαμορφώνει το εργαλείο. Δεν
υπάρχει εργαλείο χωρίς σκοπό. Δεν υπάρχει πληροφορία χωρίς σκοπό. Οι
πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ανθρώπων, είναι
ανάλογες με το είδος ανθρώπου που θέλει να κατασκευάσει κανείς. Αν
θέλει κανείς να φτιάξει έναν άνθρωπο κατάλληλο για να επισκευάζει
χαλασμένα αυτοκίνητα, δεν θα το κατορθώσει αυτό χρησιμοποιώντας
πληροφορίες με τις οποίες δημιουργείται ένας κτηνίατρος. [ή ένας
κτηνάνθρωπος]
Αν θέλει κανείς να φτιάξει έναν άνθρωπο που να περνάει εθελοντικά
όλη του τη ζωή στον στρατό, πρέπει να τον επεξεργασθεί με πληροφορίες
διαφορετικές από εκείνες που κάνουν κάποιον να λατρεύει
αγελάδες. Οι πληροφορίες που δεχόμαστε, συναρθρώνονται στο
κεφάλι μας και σχηματίζουν κρίσεις και πεποιθήσεις. Οι κρίσεις και
οι πεποιθήσεις είναι μέρη του μηχανισμού που κατευθύνει τις πράξεις
μας.
Ένα από τα σημαντικότερα γρανάζια σ’ αυτόν τον μηχανισμό είναι
η πεποίθηση ότι, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, είμαστε κύριοι
των πράξεών μας. [Ελεύθερη Βούληση] Η
συμφωνία μας με τις πράξεις μας και τα αποτελέσματά τους μπορεί να
είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη. Όσο πιο πολύ πιστεύουμε ότι η θέλησή μας
είναι το θεμέλιο των πράξεών μας, τόσο
μεγαλύτερη είναι η συμφωνία μας. Όσο πιο πολύ πιστεύουμε ότι οι πράξεις
μας υποκινούνται από μια ξένη θέληση, τόσο μικρότερη είναι η
συμφωνία μας.
Η φράση ότι κάποιος «ξέρει τι κάνει», σημαίνει πως αυτός ο κάποιος
καταλαβαίνει τους λόγους των πράξεών του και
προβλέπει τα αποτελέσματά τους. Αν εξετάσουμε τις πράξεις μας από αυτή
τι σκοπιά, θα διαπιστώσουμε ότι μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις ξέρουμε
τι κάνουμε. Τις περισσότερες πράξεις μας τις εκτελούμε χωρίς να
καταλαβαίνουμε τους λόγους ή τα αποτελέσματά τους, συχνά μάλιστα χωρίς
να καταλαβαίνουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Όσα παραδείγματα και αν
επιστρατεύσουμε για ν’ αποδείξουμε το αντίθετο, θα διαπιστώσουμε ότι
πολύ λίγα παραδείγματα ταιριάζουν για ν’ αποδείξουν ότι ξέρουμε τι
κάνουμε. Δεν παίζει κανέναν ρόλο από ποιον τομέα της ζωής μας παίρνουμε
τα παραδείγματα αυτά, ή αν κατέχουν σημαντική ή ασήμαντη θέση στη ζωή
μας.
Αυτό θα το δούμε καθαρά, αν πάρουμε μια συχνή και καθημερινή
αλληλουχία πράξεων, όπως η οδήγηση ενός αυτοκινήτου. Ελάχιστοι οδηγοί
ξέρουν ποιες διεργασίες προκαλούν στον κινητήρα του αυτοκινήτου τους με
τα χέρια και τα πόδια τους. Ελάχιστοι οδηγοί ξέρουν τι είναι ένας
κινητήρας. Ξέρουν μόνο το τελικό αποτέλεσμα μιας μακριάς αλυσίδας
από αποτελέσματα: Το αυτοκίνητο τρέχει πιο γρήγορα, ή πιο αργά, ή
σταματάει. Ελάχιστοι ξέρουν τι γίνεται στο εσωτερικό της μηχανής, σε
ποιες πιέσεις είναι εκτεθειμένα τα διάφορα ντεπόζιτα, τα έμβολα, οι
κύλινδροι ή οι μπιέλες. Αυτό το παράδειγμα
μας κάνει να εξετάσουμε το ζήτημα της μεγαλύτερης ή μικρότερης
χρησιμότητας των πληροφοριών. Άραγε δεν είναι αρκετό να ξέρουμε τι
πρέπει να κάνουμε για να σταματήσουμε ή να επιταχύνουμε το αυτοκίνητό
μας; Άραγε δεν είναι περιττό να μάθουμε λεπτομέρειες για τη διαδικασία
της καύσης που γίνεται στον κινητήρα;
Περισσότερα ...
|
|

Η Όραση της Τάντρα
(Είναι αδύνατον να προδοθεί η εμπιστοσύνη)
Απαντήσεις του Osho σε ερωτήσεις μαθητών
του από όλο τον κόσμο.
Αγαπημένε OSHO, γιατί σ’ όλους τους αιώνες η κοινωνία
επέβαλλε ταμπού στο σεξ;
- Είναι πολύ δύσκολη η ερώτηση αυτή και ταυτοχρόνως πολύ σημαντική,
που αξίζει της προσοχής. Το σεξ είναι το ισχυρότερο ένστικτο του
ανθρώπου. Οι πολιτικοί και οι ιερείς καταλάβαιναν εξ αρχής, ότι το σεξ
είναι η πιο κινητική ενέργεια μέσα στον άνθρωπο. Συνεπώς αυτή πρέπει να
ελαττωθεί, να περικοπεί. Αν επιτραπεί
στον άνθρωπο η πλήρης ελευθερία στο σεξ, τότε είναι αδύνατη η κυριαρχία
πάνω του. Θα είναι αδύνατο να τον μετατρέψεις σε δούλο. Δεν έχετε
δει πως γίνεται αυτό;
Όταν
θέλετε να ζέψετε ένα βόδι σε κάρο, τι κάνετε; Τον ευνουχίζετε, του
καταστρέφετε τη σεξουαλική του ενέργεια. Έχετε δει τη διαφορά μεταξύ
του βοδιού και του ταύρου; Τι μεγάλη διαφορά! Το βόδι είναι απλά ένα
ελεεινό φαινόμενο, ένας δούλος. Ο ταύρος είναι πανέμορφος, είναι ένα
θαυμάσιο φαινόμενο, πανέμορφο φαινόμενο. Κοιτάξτε τον πως περπατάει,
αυτός περπατάει σαν αυτοκράτορας! Και κοιτάξτε το βόδι, που σέρνει το
κάρο… Το ίδιο είχε γίνει και με τον άνθρωπο. Το σεξουαλικό ένστικτο
είχε ελαττωθεί, περικοπεί,
σακατευτεί. Τώρα ο άνθρωπος δεν υπάρχει πια ως ταύρος, υπάρχει ως
βόδι. Και ο κάθε άνθρωπος τώρα σέρνει χίλια και ένα κάρα. Κοιτάξτε
πίσω σας και θα ανακαλύψετε αυτά τα χίλια και ένα κάρα και σεις είστε
δεμένοι σ’ αυτά. Γιατί δεν μπορείτε να δέσετε τον ταύρο; Ο ταύρος είναι
δυνατός. Αν αυτός δει την αγελάδα, που περνάει δίπλα του, αυτός θα
παρασύρει και σας και το κάρο σας και θα τρέξει στην αγελάδα. Δεν θα
τον απασχολήσει καθόλου ποιος είστε σεις και δε θα σας υπακούσει. Είναι
αδύνατο να κρατήσεις υπό έλεγχο τον ταύρο.
Η
σεξουαλική ενέργεια είναι ενέργεια της ζωής, είναι ανεξέλεγκτη. Ενώ οι πολιτικοί
και οι ιερείς δεν ενδιαφέρονται για σας, αυτοί ενδιαφέρονται να
στρέψουν την ενέργειά σας στην χρήσιμη γι’ αυτούς κατεύθυνση. Γι’ αυτό
και υπάρχει συγκεκριμένος μηχανισμός...
Και
πρέπει να γίνει κατανοητό αυτό.
Η
καταπίεση του σεξ, η επιβολή σ’ αυτό των ταμπού, είναι η βάση της
δουλείας του ανθρώπου. Και ο άνθρωπος είναι αδύνατο να γίνει
ελεύθερος, ώσπου το σεξ του να γίνει ελεύθερο. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να
γίνει πραγματικά ελεύθερος, ως να αφεθεί στη φυσική της ανάπτυξη η
σεξουαλική του ενέργεια.
Υπάρχουν
πέντε πονηριές, με τις οποίες ο άνθρωπος κατήντησε
δούλος, υπέπεσε σ’ αυτό το τερατώδες φαινόμενο και έγινε ανάπηρος.
Πρώτον:
κάντε
τον άνθρωπο τόσο αδύναμο, όσο είναι δυνατό, εάν θέλετε να κυριαρχείτε
πάνω του.
Αν
ο ιερέας ή ο πολιτικός θέλουν να κυριαρχούν πάνω σας, τότε πρέπει να
σας κάνουν όσο το δυνατόν αδύναμους. Ναι, σ’ ορισμένες περιπτώσεις
υπάρχουν εξαιρέσεις, π.χ. κατά την στρατιωτική θητεία - εδώ χρειάζονται
οι εξαιρέσεις για την άμυνα κατά των εχθρών, μόνον τότε, σε άλλες περιπτώσεις
– όχι. Στον στρατό επιτρέπονται πολλά πράγματα, που δεν επιτρέπονται
στους άλλους ανθρώπους. Ο στρατός υπηρετεί το θάνατο και γι’ αυτό
επιτρέπεται να είναι κάποιος δυνατός. Του επιτρέπεται να είναι τόσο
δυνατός, όσο αυτό είναι εφικτό, γιατί χρειάζεται ώστε να σκοτώνει τους
εχθρούς.
Οι
άλλοι άνθρωποι είναι σακατεμένοι. Τους υποχρεώνουν να μείνουν
αδύναμοι με χίλιους και δύο τρόπους. Και ο καλύτερος τρόπος να κάνεις
τον άνθρωπο αδύναμο - είναι να μην παραχωρήσεις στην αγάπη την πλήρη
ελευθερία. Η αγάπη είναι τροφή. Τώρα τελευταία ανακάλυψαν και οι
ψυχολόγοι, πως αν δε δώσετε στο μωρό αγάπη, αυτό αδυνατίζει και γίνεται
αρρωστιάρικο. Μπορείτε να του δώσετε γάλα, μπορείτε να του δώσετε
φάρμακα, μπορείτε να του δώσετε τα πάντα... μόνο μη δώσετε αγάπη, μην
το φιλάτε, μην το σφίγγετε στην αγκαλιά και το παιδί θα γίνεται όλο και
πιο αδύναμο. Τότε αυτό θα έχει περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει παρά
να επιβιώσει. Τι έχει συμβεί; Γιατί; Πολύ απλά - όταν εσείς το
αγκαλιάζετε, το φιλάτε, του δίνετε τη ζεστασιά, με κάποιον τρόπο το
παιδί νοιώθει χορτάτο, αποδεκτό, αγαπητό, χρήσιμο. Το παιδί εξ αρχής
αρχίζει να νοιώθει την αξία του, το παιδί αρχίζει να νοιώθει κάποιον
σκοπό στη ζωή του.
Από
την παιδική του ηλικία εμείς το κρατάμε πεινασμένο, δεν του δίνουμε
τόση αγάπη, όση αυτό χρειάζεται. Μετά αναγκάζουμε το νεαρό άνδρα ή
τη νεαρή γυναίκα να μη συνάπτουν ερωτικές σχέσεις μεταξύ τους
μέχρι να παντρευτούν. Στην ηλικία των 14 ετών αυτοί γίνονται σεξουαλικά
ώριμοι. Αλλά η μόρφωση πρέπει να απορροφά περισσότερο χρόνο για ακόμη
10 χρόνια, 24 χρόνια, 25 χρόνια, τότε αυτοί θα αποκτήσουν τα ντοκτορά
τους, γι’ αυτό πρέπει να τους υποχρεώνουμε να μη συνάπτουν ερωτικές
σχέσεις μεταξύ τους.
Η
σεξουαλική ενέργεια φτάνει στο αποκορύφωμά της κάπου στην ηλικία των 18
ετών. Ποτέ πια ο άνδρας δε θα είναι τόσο ικανός και ποτέ πια η γυναίκα
δε θα είναι ικανή να νοιώσει εντονότερο οργασμό, απ’ αυτόν που είναι
ικανή να νοιώσει στην ηλικία περίπου των 18 ετών. Αλλά εμείς τους
υποχρεώνουμε να μην κάνουν έρωτα. Υποχρεώνουμε τα αγόρια να ζουν στα
δικά τους ξεχωριστά δωμάτια - οι άνδρες και οι γυναίκες κρατιούνται
χωριστά - και μεταξύ αυτών των δυο άκρων βρίσκεται όλος ο μηχανισμός
της αστυνομίας, των πανεπιστημίων, των γραμματέων, των διευθυντών, των
εκπαιδευτικών. Αυτοί βρίσκονται στο ενδιάμεσο για να συγκρατήσουν τα
αγόρια από το να πλησιάζουν τα κορίτσια, για να συγκρατήσουν τα
κορίτσια από το να πλησιάζουν τα αγόρια. Γιατί; Για ποιο λόγο ανησυχούν
τόσο πολύ; Αυτοί προσπαθούν να σκοτώσουν τον ταύρο και να
δημιουργήσουν το βόδι.
Τον
καιρό εκείνο, όταν είστε στην ηλικία των 18 ετών, φτάνετε στο
αποκορύφωμα της σεξουαλικής σας ενέργειας, της ενέργειας της αγάπης
σας. Τον καιρό που θα παντρευτείτε, στα 25, 26, 27… η ηλικία όλο και
μεγαλώνει, μεγαλώνει. Όσο πιο πολιτισμένη είναι η χώρα, τόσο πιο
πολύ εσείς περιμένετε, διότι πρέπει να μάθετε περισσότερα, πρέπει να
βρείτε δουλειά, το ένα και το άλλο. Τον καιρό που παντρεύεστε, η
ενέργειά σας παρουσιάζει την τέλεια πτώση.
Δεύτερον:
κρατάτε
τον άνθρωπο σε τέτοια άγνοια και ψεύδος, που γίνεται δυνατό να μπορείτε
εύκολα να τον εξαπατάτε.
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|