|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 30.10.15
       

|

100 ΧΡΟΝΙΑ
Παραποίηση της ιστορικής πραγματικότητας αποτελεί
η μεθοδευμένη εντύπωση που καλλιεργείται επί ολόκληρες δεκαετίες, ιδίως
τελευταία, ότι η Βόρεια Ήπειρος το 1914 ανακήρυξε την «Αυτονομία» της,
με την έννοια της απλήςαυτοδιοικητικής ύπαρξής
της εντός του τεχνητού Αλβανικού Κράτους…
100 χρόνια μετά, είναι ώρα να λάμψει η αλήθεια και να φωτίσει
τον ηρωικό Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, τους ηγέτες του και την ελλαδική
και ομογενειακή κοινή γνώμη, που έχει χρέος να φέρει εις πέρας τους
μεγάλους εκείνους αγώνες και να αποκτήσει εθνικό όραμα και στόχους
που θα επιφέρουν δικαίωση και αποκατάσταση, μακριά πάντα από τον
νοσηρό Ναζισμό και Σταλινισμό και τις σκοτεινές αυγές και αυγά τους…
Και η ιστορική αλήθεια είναι ότι 100 χρόνια
πριν, τον Φεβρουάριο του 1914, η Βόρεια Ήπειρος Επαναστάτησε, κήρυξε
Αυτονομία με την ρητή έννοια της Ανεξαρτησίας - όπως αναφέρει η
ίδια η Προκήρυξη της Προσωρινής Κυβέρνησης των
Βορειοηπειρωτών(«…κηρύσσει η Βόρειος Ήπειρος την ανεξαρτησίαν της και προσκαλεί τους πολίτας της, όπως υποβαλλόμενοι
εις πάσαν θυσίαν προασπίσωσιν την ακεραιότητα του εδάφους και
τας ελευθεριας της κατά πάσας
προσβολής») -συγκρότησε Ένοπλα Σώματα και Ιερούς Λόχους και
πολέμησε θαρραλέα συντρίβοντας τον Αλβανικό Στρατό στο πεδίο της Μάχης!
Όχι για να αποτελέσει αυτόνομη επαρχία της Αλβανίας, αλλά για να
αποτελέσει Ελληνικό Αυτόνομο/Ανεξάρτητο Έδαφος/Κράτος, με
σκοπό να Ενωθεί στη συνέχεια με την υπόλοιπη ελεύθερη Ελλάδα!
Όμως πολιτικοί, κόμματα, ΜΜΕ και δυνάμεις της
αιώνιας υποτέλειας, συγχέουν σκόπιμα και μεθοδευμένα την Ανακήρυξη
τηςΚρατικής Αυτονομίας/Ανεξαρτησίας, με την
μετέπειτα διεθνή αναγνώρισης της Επαρχιακής, Εκπαιδευτικής και
Πολιτισμικής Εσωτερικής Αυτονομίας που παραχώρησε αναγκαστικά η
Αλβανία και οι Μ. Δυνάμεις, στα χαρτιά και μόνον,αποσιωπώντας
τη θρυλική Βορειοηπειρωτική Επανάσταση και την Επίσημη Ανακήρυξη
της Ανεξαρτησίας το 1914, 100 χρόνια πριν, η οποία έγινε κόντρα σε
όλους, ακόμη και στην Αθήνα και υπό την επί τόπου απειλή των Ελλαδικών Όπλωνπου διέταξε ο Βενιζέλος, ύστερα από
τελεσίγραφο των Μ. Δυνάμεων!
Το ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ, πριν μερικά χρόνια, με αφορμή
τα γεγονότα του Κοσσόβου (Κοσσυφοπεδίου), επανέφερε το ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ως ζήτημα
ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ, διατύπωσε συγκεκριμένα βήματα και προτάσεις για την
οριστική λύση του που δεν είναι άλλη από την Ανεξαρτησία (όπως και των
Αλβανών του Κοσσόβου), και απέστειλε επιστολή στον Πρόεδρο Πούτιντης
Ρωσίας για την διεθνή αναθέρμανση του Ζητήματος,
περιγράφοντας τον καθοριστικό ρόλο της Βορείου Ηπείρου για την τύχη
του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τη διάσωση της Ρωσίας και της
Ελευθερίας του Κόσμου, από τις ανόσιες Δυνάμεις Φασισμού και Ναζισμού,
ο οποίος δυστυχώς αναφύεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης και τη χώρα
μας, ενώ στη Γερμανία είναι απλά εκτός νόμου, αλλά εντός του τρόμου που
επανέρχεται…
http://www.noiazomai.net/boreioshpeirosputin.pdf
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
ΠΡΩΤΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ 1912-13
Κατά τη διάρκεια των Απελευθερωτικών Πολέμων
1912-13 (Βαλκανικοί) η Βόρεια Ήπειρος απελευθερώθηκε από τον
Ελλαδικό Στρατό, όπως δείχνει και ο σχετικός πίνακας, μέσα σε κλίμα
γενικού ενθουσιασμού.
Η απελευθέρωση εκείνη, ήταν απελευθέρωση εκ
της Οθωμανικής Δουλείας, διότι μέχρι τότε δεν υπήρχε Αλβανικό Κράτος.
Ούτε φυσικά Αλβανικός Στρατός.Μόνο αλβανικές
συμμορίες αδίστακτων ληστών και φονιάδων…
ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΛΟΝΔΙΝΟΥ 1913
Τότε οι αιώνια αντιελληνικές «Μεγάλες
Δυνάμεις» αποφάσισαν στο Λονδίνο την δημιουργία Αλβανικού Κράτους
στις 29 Ιουλίου 1913, χωρίς όμως να καθορίσουν τα σύνορά του, ώστε να
μετριάσουν αρχικά, να περιορίσουν και να απορροφήσουν την ελληνική
αντίδραση.
Η Αθήνα ζήτησε αμέσως Δημοψήφισμα των ντόπιων
πληθυσμών, όμως κάτι τέτοιο δεν συνέφερε στους ξένους, καθώς θα
αποδεικνύονταν η συντριπτική πλειοψηφία του ντόπιου ελληνικού στοιχείου
και θα ήταν έπειτα αναπόφευκτη η Ένωση του με την Ελλάδα.
Περισσότερα ...
|
|

Οι γυναίκες της Πίνδου, στον δύσκολο πόλεμο εναντίον του
Ιταλικού Φασισμού, έδωσαν το δικό τους παρών, στην πρώτη γραμμή του
μετώπου. Η προσφορά τους, αυθόρμητη και αυτόβουλη. Αυτές οι αγρότισσες
των κακοτράχαλων Ηπειρωτικών βουνών, από την Κόνιτσα, το Ζαγόρι, το Πωγώνι, τη
Φούρκα, τον Πεντάλοφο, τον Επτάλοφο, τη Βούρμπιανη
κ.λπ., σχημάτιζαν ατέλειωτες φάλαγγες, σκαρφαλώνοντας σε υψόμετρο 2.000
και 2.500 μέτρων, φορτωμένες πολεμοφόδια, όπλα και τρόφιμα στο
ανέβασμα, και κουβαλώντας τραυματίες στο κατέβασμα. Για όλες αυτές τις
γυναίκες ο Νικηφόρος Βρεττάκος (1911 - 1991) έγραφε: « Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές
τ' ανέβαιναν. Με την ευκή στον ώμο τους κατά
το γιό πηγαίναν και τις αεροτραμπάλιζε ο
άνεμος φορτωμένες κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους
κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε,
μ' αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα
κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα
σύννεφα χάνονταν ορθομέτωπες η μιά πίσω απ' την άλλη »

Οι γυναίκες της Πίνδου

|
|
Εθαυμάσθησαν οι γυναίκες αυτές.
Όταν φύγαμε από τη Λάρισα για να πάμε στην Κοζάνη, στο Σαραντάπορο εκεί
πέρα οι δρόμοι τότε ήτανε καλντερίμια και χωματόδρομοι, θυμάμαι εκεί
επάνω πριν από τα Σέρβια ότι ήταν γυναίκες οι
οποίες την δεύτερη ημέρα ακριβώς προς την τρίτη φτιάχνανε τον δρόμο,
δηλαδή ρίχνανε πέτρες μες στις λάσπες. Από τότε, από την ίδια μέρα και
βέβαια εν συνεχεία στην Ήπειρο εθαυμάσθησαν
οι γυναίκες αυτές. Εθαυμάσθησαν πολύ γιατί
μετέφεραν εκεί που δεν μπορούσε ούτε μουλάρι. Βάζανε στην πλάτη,
μαθημένες αυτές, αυτές κουβαλούσαν νερό και ξύλα. Πήγαιναν στο ρουμάνι
μια ώρες δυο, φορτωνόταν τα ξύλα στην πλάτη και τα μετέφεραν στα σπίτια
τους μέσα στα χιόνια. Εκάνανε βέβαια μια
προμήθεια από το καλοκαίρι για τον χειμώνα, κάνανε για ένα μήνα, από
κει και ύστερα. Πηγαίνανε πλέον μέσα στα χιόνια...
(Προφορική
μαρτυρία Τάκη Τράντα, στο: Χατζηπατέρα-Φαφαλιού,Μαρτυρίες 1940-1941, Αθήνα, Κέδρος, 1982,
σ. 103.)

Γυναίκες
που κουβαλούσαν πυρομαχικά.
7 Νοεμβρίου 1940. Σήμερα σκοτώθηκαν δύο παιδιά του 33ου Συντάγματος και
αυτό μάνιασε περισσότερο τους στρατιώτες. Φωνάζαν εμπρός για τη Ρώμη. Ο
θάνατος αυτός αντί να μας δειλιάσει μας έδωσε περισσότερα φτερά για να
κυνηγήσουμε τους Ιταλούς. Συνάντησα γυναίκες που κουβαλούσαν πυρομαχικά. Μία ήτο 88 ετών. Μία μου είπε κλείδωσε
το μικρό σε μια καλύβα για να βοηθήσει τον στρατό. Το βράδυ είδα μια
γριούλα να κρατά δυο μικρά και η μητέρα τους ζύμωνε ψωμί για τον στρατό
με το φως δυο κεριών που είχε μέσα σ' ένα ποτήρι. Τα χιόνια, ο πάγος,
το τρομερό κρύο, δεν φαίνονταν να τις τρόμαζε. Όλες γεμάτες χαρά ήθελαν
να προσφέρουν στο στρατό ό,τι δεν μπορούσαν τα μεταγωγικά. Αλήθεια
γυναίκες θαύμα. Τι διαφορά με τις πόλεις!
(Από
το Ημερολόγιο Πολέμου του Αργύρη Μπαλατσού,
στο: Χατζηπατέρα-Φαφαλιού, Μαρτυρίες 1940-1941, Αθήνα, Κέδρος,
1982, σ. 103)
Περισσότερα ...
|
|

«Ψηλά πάνω στο Λυκοκρέμασμα, καθώς
μεσημέριαζε και ο ουρανός καθάριος πια και ολογάλανος, γελούσε σαν
ανοιξιάτικος, και η φάλαγγα ξετυλιγμένη στη βουνοκορφή, συνέχιζε τη
γρήγορη πορεία της, αντήχησε ακόμη ψηλότερα, στο δροσερό αέρα, ένα
βουητό που ολοένα ζύγωνε και δυνάμωνε. Φτερά μετάλλινα αστράψανε στον
ήλιο.
Φαντάροι, πυροβολητές και καβαλλάρηδες, με
σηκωμένο το βλέμμα, κοιτούσανε περίεργοι και ανήσυχοι.
-Τι να είναι τάχα; Δικά μας ή εχθρικά;
-Έχουνε σταυρό στην ουρά. ελληνικά είναι!..
-Είναι ιταλικά βομβαρδιστικά, είπε με ήρεμη βεβαιότητα ένας
μελαχρινός νέος.
Στις επωμίδες του είχε τα δυο αστέρια του υπολοχαγού και από την
ανοιχτή χλαίνη του, στο χιτώνιό του επάνω, φαινότανε το σήμα με τα
ανοιχτά φτερά του επίκουρου παρατηρητή.
-Καλυφθήτε όλοι γρήγορα ! Πρόσταξε.
Οι άντρες κάμανε να σκορπίσουν.
-Μη φοβάστε! Φώναξε κάποιος. Προκηρύξεις ρίχνουν.
-Καλυφθήτε! Βομβαρδίζουν! Υψώθηκε
επιτακτικότερη η φωνή του υπολοχαγού.
Τα άσπρα πραματάκια που, σα φυλλαράκια χαρτί, είχαν αιωρηθή για μια στιγμή κάτω από το αεροπλάνα,
χαθήκανε ξαφνικά από το μάτι. Ένας στριγγός
ήχος ξέσκισε τον αέρα κι έπειτα το βουνό δονήθηκε από τις εκρήξεις.
Πέρα από τη στράτα, στην απότομη πλαγιά, οι βόμβες σκάσανε, ταράζοντας
τους αντίλαλους ως τη Στρούντζα και το Τάλιαρο. Μέσα στα δέντρα και στους ψηλούς θάμνους
είχανε σκορπίσει τώρα αξιωματικοί και στρατιώτες. Οι καβαλλάρηδες τραβούσανε τ' άλογά τους και οι
πυροβολητές τα μουλάρια τους, για να τα καλύψουν.
Στο μονοπάτι επάνω έστεκε μόνος ο υπολοχαγός, με το βλέμμα στυλωμένο
στα τρία αεροπλάνα, που απομακρύνονταν προς την ανατολή. Θα
ξαναγυρίζανε τάχα να ρίξουνε κι άλλες βόμβες, να πυροβολήσουν; Ή μήπως
είχαν άλλη αποστολή, σπουδαιότερη αλλού; Ο νεαρός αξιωματικός δεν έλεγε
να ξεκολλήσει το βλέμμα από τα τρία σημάδια, που σβήνανε τώρα, χάνονταν
στον ορίζοντα. Από τα Δωδεκάνησα, από τη Χάλκη και τη Ρόδο, είχε χρειαστεί
να κάμει πολύ δρόμο για να αντικρύσει πάλι τον εχθρό, το μισητό
τύραννο. Δώδεκα χρόνια είχε βαστάξει η πορεία για να φτάσει
ο Αλέκος Διάκος από την ηλιολουσμένη
και ήμερη και σκλαβωμένη πατρίδα στην άγρια Πίνδο, που τολμούσε τώρα να
την πατήσει ο Ιταλός. Από ψηλά, πάλι στα σίγουρα, ο εχθρός του έδινε το
πρώτο χτύπημα. Όμως, η μεγάλη στιγμή της ανταποδόσεως δεν μπορούσε,
βέβαια, να βρίσκεται μακρυά.

Και ήταν, αλήθεια, πολύ κοντά η μεγάλη αυτή στιγμή, που η μοίρα του
Διάκου την ήθελε λαμπρή και δοξασμένη, στιγμή αποθεώσεως...
».Η στράτα που ανεβάζει από τη Ζούζουλη
στη Τσούκα, μόλις βγει από το χωριό, χώνεται σε μια δασωμένη ρεματιά
και την ακολουθεί ως μισή ώρα δρόμο, μέχρις ένα εικονοστάσι, όπου
φτάνεις ύστερα από μια δύσκολη ανηφοριά. Απ΄
εκεί συνεχίζεις, σκαρφαλώνοντας σε πλαγιές και ξαναπέφτοντας μέσα σε
ρεματιές ως ένα διάσελο, που το περνάς αφήνοντας αριστερά σου και σε
μικρή απόσταση τη ράχη Τσούκα, για να τραβήξεις πια κατά τη Φούρκα.
Στο εικονοστάσι ο υπολοχαγός Αλέκος Διάκος, διοικητής του 2 ου λόχου
του 1/4, είχε στήσει τις προφυλακές του, κρατώντας πιο πίσω, μέσα στη
ρεματιά, το λόχο ολόκληρο. Το παγερό σκοτάδι εκεί μέσα έκανε και τα
κόκαλα ακόμα να αναριγούν.
- Ν' ανάψουμε φωτιές, κύριε υπολοχαγέ, είχανε ρωτήσει δειλά οι
φαντάροι.
Φωτιές; Οι κανονισμοί το απαγόρευαν. Σε κάθε στιγμή μπορούσε να
παρουσιασθεί ο εχθρός και οι φωτιές ήταν ενδεχόμενο να προδώσουνε τις
θέσεις των τμημάτων. Η ρεματιά όμως ήτανε βαθιά. Και το ρουμάνι που τη
γέμιζε πυκνό ούτε ανταύγεια θ' άφηνε να περάσει. Εξάλλου, ολόκληρη
νύχτα μέσα σε τέτοια παγωνιά θ' αχρήστευε το λόχο.
- Ανάψτε όσες φωτιές θέλετε, απάντησε ο Διάκος.
Ήτανε μεσάνυχτα περασμένα. Γερμένοι γύρω από τις φωτιές οι φαντάροι
κοιμόνταν. Μόνο ο ρόγχος της ρεματιάς και κάπου-κάπου μακρυά, το σκούξιμο κανενός αγριμιού ταράζανε τη
σιωπή.
Καθισμένος ανάμεσα στους κοιμισμένους στρατιώτες του, κοντά σε μιαν από τις φωτιές, με το βλέμμα χαμένο στη φλόγα
που τρεμόπαιζε, ο Διάκος αγρυπνούσε.. Σε λίγες ώρες, σε λίγα λεπτά
ίσως, μια άλλη φωτιά θ' άναβε. Χρόνια τώρα, από μικρό παιδί, προς αυτή
βάδιζε. Ποιος ξέρει, μπορεί να ήτανε και το τέρμα του ταξιδιού. Θα
έπρεπε όμως να είναι ωραίο το τέρμα.
Η φλόγα μπροστά του πέταξε μια μεγάλη διπλή γλώσσα που άνοιξε σαν
αυλαία. Η στυλωμένη ματιά του είδε, σαν μέσα σε κρυστάλλινη μαγική
σφαίρα, το νησάκι δίπλα στη Ρόδο ν' ασπροβολάει
στον ήλιο της Μεσογείου, αγκαλιασμένο από τα γαλανά νερά. Εκεί στη
Χάλκη, πριν από εικοσιεννιά χρόνια είχε
αρχίσει το ταξίδι. Όλα εκεί κάτω ήτανε λευκά και γαλανά. Σαν τη Σημαία
- την Ελληνική Σημαία. Όλα εκεί κάτω τα είχανε κάμει οι Θεοί ελληνικά.
Κι όμως, τόσα χρόνια - τόσα χρόνια! - η καταχνιά της σκλαβιάς πάσχιζε
να σβήσει μέσα στις ψυχές τ' άχραντα χρώματα. Το λευκό και το γαλάζιο.
Η μνήμη λοξοδρόμησε λίγο κι αμέσως μια άλλη σημαία έκαμε να
ξετυλιχθεί και να ανεμίσει ανάμεσα στις πύρινες γλώσσες που ξάφνου
ξανασήκωνε η φωτιά. Ήτανε στη Ρόδο. Κι αυτός ήτανε μαθητής στο Βενετόκλειο Γυμνάσιο. Ένα πρωινό, το σχολείο είχε
γεμίσει από Καραμπινιέρους, που φωνάζανε και χειρονομούσαν. Ιταλική -
λέγανε - είναι η Δωδεκάνησος. Ιταλική για πάντα και τούτο έπρεπε να το
νιώσουνε καλά όλοι. Και τα σχολεία ήτανε ιταλικά κι έπρεπε να σηκώσουνε
την ιταλική σημαία. Αμέσως δάσκαλοι και μαθητές υποχρεωθήκανε να
μαζευτούνε για να χαιρετίσουνε την έπαρση του λαβάρου που συμβόλιζε τη
σκλαβιά τους.
Στην πορτοκαλιά ανταύγεια της φωτιάς τ' όμορφο πρόσωπο του Έλληνα
αξιωματικού πήρε μια σκληράδα, φάνηκε ν΄ αγριεύει.
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 24.10.15
       

|

Σημαντικές
εξελίξεις για τον Ελληνισμό έχουμε στις μέρες μας. Περνώντας από μια
φάση τραγική για την οικονομία, και έχοντας δημογραφικό πρόβλημα
που τείνει να μειώσει δραματικά τον Ελληνικό πληθυσμό, έχουμε
ταυτόχρονα θετικές εξελίξεις που θα σημαδέψουν το Ελληνικό μας
μέλλον. Η Ελλάδα είναι έτοιμη στο εγγύς μέλλον για την εθνική της
ολοκλήρωση! Στη Σικελία και τη Νότια Ιταλία (την πάλαι ποτέ Μεγάλη
Ελλάδα) υπάρχουν έντονα κινήματα ανεξαρτησίας τα οποία
ισχυροποιούνται συνεχώς και θεωρείται βέβαιο ότι στα επόμενα
χρόνια θα φέρουν εις πέρας το έργο της ανεξαρτησίας. Αρκεί
να αναφέρουμε ότι ο τελευταίος περιφερειάρχης Σικελίας, ο Ραφαέλε Λομπάρντο ο
οποίος εξελέγη με σημαντική πλειοψηφία, είναι υπέρμαχος της
Ανεξαρτησίας της Σικελίας και με αυτό το σύνθημα κατέβηκε στις
εκλογές.
Η
ανεξαρτητοποίηση της Μεγάλης Ελλάδας είτε ως ένα ενιαίο «Κράτος των Δύο
Σικελιών» είτε ως δύο κράτη αναξάρτητα η ομόσπονδα: Σικελία και Ναπολιτανία, θα δημιουργήσει κρατικές
οντότητες οι οποίες θα φύγουν από την σφαίρα επιρροής της Ρώμης και
θα ενταχθούν εκεί που συνιστά η γεωπολιτική τους θέση και ιστορία
τους: Στο κέντρο της Μεσογείου, στο ζωτικό χώρο του Ελληνικού
πολιτισμού. Μην ξεχνάμε ότι η περιοχή αυτή είχε ελληνική γλώσσα
για 1700 χρόνια (900 π.Χ. – 800 μ.Χ.) και ονομάστηκε Μεγάλη
Ελλάδα γιατί είχε περισσότερες μεγάλες ελληνικές πόλεις από τη
μητροπολιτική Ελλάδα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι στη Σικελία
υπήρχαν 2 ναοί που ήταν σε μέγεθος τριπλάσιοι περίπου από τον
Παρθενώνα (ναός Ολυμπίου Διός στον Ακράγαντα
και Απόλλωνος στον Σελινούντα) και πως οι Συρακούσες ήταν η
μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Αρχαίου Ελληνικού κόσμου με
550.000 κατοίκους όταν η Αθήνα είχε μόλις 270.000.
Περισσότερα ...
|
|

Οι Νύμφες ήταν γυναικείες μορφές θεϊκής καταγωγής, νεαρές στην
ηλικία, που ζούσαν μέσα στην άγρια φύση, τριγύριζαν στα βουνά,
συνοδεύοντας την Άρτεμη παίζοντας μαζί της. Ήταν όλες τους
πανέμορφες, η Άρτεμη όμως ξεχώριζε με τη θωριά της ανάμεσά τους.
Τραγουδούσαν και χόρευαν μαζί με τον Πάνα στα λιβάδια και στις πλαγιές,
συνήθως κοντά στις πηγές. Υμνούσαν με τις γλυκιές φωνές τους Ολύμπιους
Θεούς και ιδιαίτερα τον πατέρα του Πάνα, τον Ερμή. Μαζί τους
χόρευε και η Αφροδίτη, μαζί με τις Χάριτες,
όπως λέει ο Όμηρος, στο βουνό Ίδα, στην
Τροία. Άλλοτε το χορό τους τον οδηγεί ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας. Οι
Νύμφες θεωρούνταν γενικά κάτι μεταξύ θεών και θνητών, όχι καθαυτό θεές.
Δεν ήταν αθάνατες, ζούσαν όμως πάρα πολύ και τρέφονταν με αμβροσία.
Συγγένευαν με μεγάλους θεούς, ενώ ο Ερμής θεωρούνταν γιος Νύμφης, της
Μαίας. Γενικά, επικρατούσε η αντίληψη πως ήταν κόρες του Δία. Άλλοι,
πάλι, τις θεωρούσαν κόρες ποταμών: είτε του μεγαλύτερου ποταμού που
υπήρχε, του Ωκεανού, είτε του Αχελώου, είτε κόρες των τοπικών ποταμών
ενός τόπου. Έτσι, κάθε περιοχή είχε τα ποτάμια της και καθένα απ' αυτά
είχε γεννήσει τις Νύμφες της περιοχής αυτής, λ.χ. ο ποταμός Πηνειός
ήταν ο πατέρας των Νυμφών της Θεσσαλίας και ο ποταμός Ξάνθος ήταν ο
γεννήτορας των Νυμφών της Τροίας. Πολύ συχνά εκείνες έδιναν τα ονόματά
τους στις κοντινές πόλεις, όπως έγινε με τη Νύμφη Σπάρτη, που ήταν κόρη
του ποταμού Ευρώτα.
Υπήρχαν όμως και κάποιες Νύμφες, οι οποίες λέγονταν Μελίες και είχαν γεννηθεί από τις σταγόνες του
αίματος του Ουρανού, που έπεσαν στη Γη, όταν ο Κρόνος, ο γιος του, του
έκοψε τα γεννητικά του όργανα. Ήταν κατεξοχήν πνεύματα του γλυκού νερού
και βρίσκονταν στα ποτάμια, στις πηγές και μέσα στα βουνά από τα οποία
πήγαζαν ποτάμια. Συνόδευαν πάντα το νερό, τονίζοντας έτσι τη μεγάλη του
σημασία για την ύπαρξη ζωής. Χωρίς αυτό ούτε βλάστηση, ούτε γονιμότητα
υπάρχει. Μέσω λοιπόν της ζωογόνας δύναμης του νερού οι Νύμφες εξαπλώθηκαν
στα βουνά και στα δάση και συνδέθηκαν με τη βλάστηση. Αυτός είναι και ο
λόγος για τον οποίο θεωρούνται κόρες του Ωκεανού ή άλλων ποταμών.
Έτσι οι Νύμφες κατέληξαν να είναι τριών ειδών: 1) Ναϊάδες, δηλαδή Νύμφες των ποταμών, των πηγών και
των κρηνών και είναι οι πιο γνωστές, 2) Ορεστιάδες,
που κατοικούσαν στα βουνά όπου υπάρχουν πηγές. 3) Δρυάδες
ή Αμαδρυάδες, δηλαδή Νύμφες των μοναχικών
δέντρων και των λιβαδιών και ταυτίζονταν με τις Μελίες.
Οι Ναϊάδες κατοικούσαν μέσα σε σπηλιές, που
βρίσκονταν κοντά σε νερό ή μέσα σ' αυτό, κάτω από την επιφάνεια των
ποταμών. Μέσα στις σπηλιές τους απολάμβαναν τις χαρές του έρωτα με τον
Ερμή ή τους Σιληνούς. Ζούσαν όσο και οι πηγές, κοντά στις οποίες
κατοικούσαν: όταν στέρευαν εκείνες, οι Ναϊάδες
έσβηναν. Το ίδιο συνέβαινε με τις Αμαδρυάδες
-που το όνομά τους σημαίνει "δέντρο και γυναίκα ταυτόχρονα"-
τα πεύκα, τα έλατα και οι δρυς άρχιζαν να μεγαλώνουν με το που άρχιζε η
ζωή μιας Νύμφης. Ήταν δέντρα δυνατά και ζούσαν για πολλά χρόνια, ενώ οι
θνητοί απαγορευόταν να τα αγγίξουν με τσεκούρι. Ο λόγος ήταν ότι
θεωρούνταν δέντρα ιερά και τα ιερά άλση που σχημάτιζαν ήταν χώροι
αφιερωμένοι στους θεούς. Όταν ερχόταν η ώρα της Νύμφης να πεθάνει,
μαραινόταν πρώτα το δέντρο της μέσα στη γη. Κάποτε μια Νύμφη, εκεί που
χόρευε με τις όμοιές της, χλόμιασε παρατηρώντας τη βελανιδιά της να
κουνιέται πέρα δώθε. Άφησε το χορό γεμάτη ανησυχία· πολύ γρήγορα χάλασε
η φλούδα, έπεσαν τα κλαδιά και ταυτόχρονα η ψυχή της Νύμφης πέταξε,
αποχαιρετώντας το φως του Ήλιου.
Περισσότερα ...
|
|

Ένα φιλόδοξο σχέδιο για την ίδρυση και λειτουργία Σχολής για τον
Αρχαίο Ελληνικό Αθλητισμό, μοναδική του είδους παγκοσμίως,
υλοποιεί στην αρχαία Νεμέα ο Σύλλογος για την Αναβίωση των Νεμέων Αγώνων. Στη εν λόγω σχολή, σπουδαστές όλων
των ηλικιών –και από όλον τον κόσμο- θα διδάσκονται τις πρακτικές και
τη φιλοσοφία του αθλητισμού στην αρχαία Ελλάδα.
Η σχολή θα λειτουργήσει κοντά στο χώρο των αρχαίων Νεμέων
αγώνων, σε δύο κτίρια που θα είναι πιστά αντίγραφα αυτών του 4ου αιώνα
πχ, που θεμέλια τους έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη του καθηγητή
του πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ κ.Στέφανου Μίλλερ που έχει αφιερώσει τη ζωή του για
την ανάδειξη της αρχαίας Νεμέας. Τα οικήματα θα διαθέτουν χώρους για
διδασκαλία και άθληση, αλλά και για τη διαμονή των επισκεπτών.
Στην αρχαιότητα το μεγαλύτερο κτίριο (διαστάσεων 20 μ. Χ 85 μ.)
λειτουργούσε ως ξενώνα για τους αθλητές που λάμβαναν μέρος στους
αγώνες, ενώ το μικρότερο οίκημα (20μ μ. Χ 35 μ.) στέγαζε χώρους για
σωματική άσκηση (γυμναστήριο) και το λουτρό.
Ο Σύλλογος για την Αναβίωση των Νεμέων
Αγώνων, φιλοδοξεί να αναδημιουργήσει τις αρχαίες αυτές αθλητικές
εγκαταστάσεις ώστε να στεγάσουν τη νέα Σχολή Αρχαίου Αθλητικού
Αθλητισμού. Ο χώρος ήδη έχει επιλεγεί και βρίσκεται έξω ακριβώς από την
προστατευόμενη αρχαιολογική ζώνη της αρχαίας Νεμέας, πολύ κοντά στον
αρχαιολογικό χώρο και το στάδιο. Στο βίντεο που ακολουθεί,
παρουσιάζονται ο Ξενώνας και το Λουτρό, όπως ήταν στην
αρχαιότητα,
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Ηλεκτρονικό Επιχειρείν 23.10.15
       

|

Με την πιο πάνω ανακοίνωσή της η εταιρεία Bizbiz
επιβραβεύει την Ελλάδα, που πρώτευσε και διακρίθηκε μεταξύ όλων των
χωρών που συμμετείχαν στο διαγωνισμό του Σεπτεμβρίου 2015, για τις
περισσότερες διαφημίσεις παγκοσμίως!
Τον διαγωνισμό πωλήσεων διοργάνωσε η ομάδα συνεργατών Bizbiz σε
όλο τον κόσμο.
Η χαρά μας είναι μεγάλη γιατί η ελληνική σημαία ανέβηκε
στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου! Πέντε Έλληνες κατέλαβαν
τις τέσσερις πρώτες θέσεις!
Νικητές κατά σειρά κατάταξης είναι οι:
1) Αντώνης Παρούσογλου
2) Δημήτρης Δημόγιαννης
3) Αθηνά Παπακυργιάκη
4) (στην τέταρτη θέση ισοβάθμισαν οι) Γιώργος Σταυρακάκης
- Μαρία Σταματίου και Μιχάλης Θεοδωρογλάκης!
Οι Έλληνες αποδεικνύουμε για μια ακόμη φορά σε όσους μας αμφισβητούν,
πως διαθέτουμε εργασιακή ηθική, είμαστε δημιουργικοί και γεννημένοι
νικητές, ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες!
Συνεχίζουμε για καινούριες πρωτιές κι ακόμη μεγαλύτερα εισοδήματα!
Πηγή...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 21.10.15
       

|

Με την πιο πάνω ανακοίνωσή της η εταιρεία Bizbiz
επιβραβεύει την Ελλάδα, που πρώτευσε και διακρίθηκε μεταξύ όλων των
χωρών που συμμετείχαν στο διαγωνισμό του Σεπτεμβρίου 2015, για τις
περισσότερες διαφημίσεις παγκοσμίως!
Τον διαγωνισμό πωλήσεων διοργάνωσε η ομάδα συνεργατών Bizbiz σε
όλο τον κόσμο.
Η χαρά μας είναι μεγάλη γιατί η ελληνική σημαία ανέβηκε
στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου! Πέντε Έλληνες κατέλαβαν
τις τέσσερις πρώτες θέσεις!
Νικητές κατά σειρά κατάταξης είναι οι:
1) Αντώνης Παρούσογλου
2) Δημήτρης Δημόγιαννης
3) Αθηνά Παπακυργιάκη
4) (στην τέταρτη θέση ισοβάθμισαν οι) Γιώργος Σταυρακάκης
- Μαρία Σταματίου και Μιχάλης Θεοδωρογλάκης!
Οι Έλληνες αποδεικνύουμε για μια ακόμη φορά σε όσους μας αμφισβητούν,
πως διαθέτουμε εργασιακή ηθική, είμαστε δημιουργικοί και γεννημένοι
νικητές, ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες!
Συνεχίζουμε για καινούριες πρωτιές κι ακόμη μεγαλύτερα εισοδήματα!
Πηγή...
|
|

Η ιστορία της Αρκαδίας χάνεται στην αχλύ
του μύθου. Έφτιαξε τον δικό της μυθολογικό κύκλο, εκεί γεννήθηκαν
οι θεοί και εκεί ήταν οι ιεροί και λατρευτικοί της τόποι. Εκεί ο
τραγοπόδαρος Παν, προστάτης των ποιμένων και των βοσκών, περνούσε τις
ώρες του παίζοντας τον αυλό ή τη σύριγγα. Οι ορφικοί και οι στωικοί τον
ανέδειξαν ως θεό του σύμπαντος και προσωποποίηση των δυνάμεων της
φύσης.
Το όνομά της Αρκαδίας δεν έπαψε να είναι ζωντανό
γιατί διατηρήθηκε στα βάθη των αιώνων ως μια ουτοπία, μια κοσμοθέαση. Πηγή έμπνευσης λογοτεχνικών,
φιλοσοφικών, καλλιτεχνικών πνευμάτων και ρευμάτων, υπήρξε γι’ αυτούς
τόπος φανταστικός, ένα πρότυπο βουκολικής ζωής, μέσα σε απαράμιλλα
τοπία, ποιητικούς διαγωνισμούς, έρωτα και μουσική, και μοτίβο τη
συμμετοχή της φύσης στη ζωή των ανθρώπων, μια αναλογία ανάμεσα στη φύση
και στον ίδιο τον άνθρωπο.
Αν ανατρέξουμε στην ακμή της ελληνιστικής εποχής θα
συναντήσουμε εκεί τον δημιουργό της βουκολικής ποίησης. Είναι
ο Θεόκριτος με τα ειδύλλιά του «ο των
βουκολικών ποιητής». Η ποίηση αυτή είναι ένα μεταεπικό είδος, που επιχωριάζει σίγουρα στη
Σικελία και ο Ντόβερ θεωρεί ότι έχει σχέση με
τα λαϊκά τραγούδια της. Ωστόσο, άλλες θεωρίες ανιχνεύουν τις αρχές της
στα λατρευτικά δρώμενα της Σικελίας και της Πελοποννήσου.
Σε κάθε περίπτωση, όλες οι θεωρίες προσπαθούν να
συνδέσουν αυτό το ποιητικό είδος με τα θρησκευτικά δρώμενα. Οι
μελετητές αναζήτησαν ακόμη κρυμμένα νοήματα πίσω από την επιφάνεια,
έψαξαν αλληγορίες και σύμβολα και κατέληξαν να δώσουν φιλοσοφική
διάσταση στη θεοκρίτεια ποίηση θεωρώντας την
επικούρεια.
Φαίνεται ότι ισχύει μια συγκεκριμένη ιεραρχία
ανάλογα με τα ζώα, που είναι πιθανό να ακολούθησε και ο Θεόκριτος
(Πλάτων, Θεαίτητος 174D). Οι βουκόλοι ή βούται είναι οι βοσκοί των βοδιών, σαφώς οι
«αριστοκράτες» επειδή το βόδι είναι ανώτερο από τα άλλα ζώα: ακολουθούν
οι ποιμένες (βοσκοί προβάτων), ενώ οι αιπόλοι (βοσκοί αιγών) βρίσκονται
στη πιο χαμηλή θέση. Έτσι, σε δακτυλικό εξάμετρο αναφυούν αντί
για βασιλιάδες και ήρωες, ο έρωτας, ο ποιμενικός θρήνος, η μουσική, η
προσωποποίηση της φύσης με κυρίαρχα θέματα βουνά, ποτάμια, φυτά και
ζώα, βουκολικές θεότητες, και φόντο πάντα απλούς ανθρώπους, βοσκούς και
αγρότες μέσα στον δικό τους χώρο.
Από τον Θεόκριτο εμπνεύσθηκε ο Βιργίλιος τις Εκλογές του,
που είναι ένα από τα σημαντικότερα βουκολικά ποιητικά επιτεύγματα της
ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Σε ένα ποίημά του, μάλιστα, μιλάει για δύο
νέους Αρκάδες που διαγωνίζονται στον αυλό.
Περισσότερα ...
|
|

Tον Οκτώβριο στη περιοχή με επίκεντρο το
Πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνος θα πραγματοποιηθεί το 4ο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας
και Συνεργατικής Οικονομίας. Πρόκειται για ένα φεστιβάλ που
παρουσιάζονται μορφές αυτόνομης οργάνωσης της οικονομίας και
συνεργατικής συνύπαρξης ατόμων και ομάδων στα πλαίσια μια αυτόνομης
κοινότητας που θα λειτουργήσει από τις 16 έως τις 18 του μήνα με
συμμετοχή δεκάδων παραγωγών, ερευνητών, ακτιβιστών, καλλιτεχνών και
άλλων.
Είμαστε μέλη συλλογικοτήτων, εγχειρημάτων, πρωτοβουλιών πολιτών και
δομών αλληλεγγύης από τα κάτω, που δημιουργήθηκαν τα τελευταία τέσσερα
κυρίως χρόνια στη χώρα μας.
Αν και η σύνθεση της ομάδας μας μεταβάλλεται, μεγαλώνει, μικραίνει,
ανασυντίθεται, ξαναμεγαλώνει, ξαναμικράινει και πάλι απ’την
αρχή, όπως ακριβώς συμβαίνει με όλους τους ζωντανούς οργανισμούς στη
φύση, τα πρωταρχικά υλικά από τα από τα οποία είναι φτιαγμένη
παραμένουν αναλλοίωτα: αλληλεγγύη, αυτοδιάθεση, αυτοδιαχείριση,
αυτονομία.
Σημείο αναφοράς μας η Πλατεία, η κάθε πλατεία, ως χώρος συλλογικής
έκφρασης. Κοινή μας δράση η ζωή που παίρνουμε πια στα χέρια μας. Κοινή
μας επιθυμία η μετάβαση.
Μετάβαση σε ένα κόσμο όπου οι νόμοι της αγοράς καταρρέουν και η
υποταγή του ανθρώπου και της φύσης στο βωμό του κέρδους αποτελούν
παρελθόν. Μετάβαση σε ένα κόσμο όπου οι ανθρώπινες σχέσεις αποκτούν εκ
νέου νόημα. Περπατούμε ένα δρόμο στον οποίο γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε
μόνοι.
Και όσο προχωράμε τόσο περισσότερους βλέπουμε ολόγυρά μας. Δεν έχει
σημασία ποιοί είμαστε τελικά. Δεν έχουν
σημασία τα πρόσωπα και τα ονόματά μας. Σημασία έχει ότι είμαστε κάποιοι
από εσάς.
Κάποιοι από όλους αυτούς που πλέκουν καθημερινά και υπομονετικά τα
νήματα ενός Άλλου Κόσμου.
Του
κόσμου που αντανακλούν τα όνειρά μας. Μια πλειάδα από εικαστικούς
καλλιτέχνες, μουσικούς, μπάντες, dj's, music performers, ποιητές
κ.α. θα πλαισιώσουν το Φεστιβάλ καθ' όλη τη διάρκεια του τριημέρου,
πάντοτε με δωρεάν είσοδο. Σας περιμένουμε όλους!
Πηγή...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 18.10.15
       

|

Συνεχίζοντας την αναζήτηση των αιτίων, που οδήγησαν μια σειρά
διαπρεπών διανοούμενων σε όλο τον κόσμο, όπως αυτών της Λέσχης της
Ρώμη, της Ομάδα Φουτουριστών στο Stanford
Research Institute και των ιστορικών Χιού Κέρνυ, Μπακμίνστερ Φούλετ, Τζον Στροχμάιμερ και Πήτερ Γουέστμπρουκ, να αναγνωρίσουν ως βάση ενός νέου
δυτικού πολιτισμικού ρεύματος την επιστημονική κι κοινωνική σκέψη της
αρχαίας ελληνικής διανόησης, δεν μπορούμε παρά να αναφερθούμε και στην
σκέψη του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου Ηράκλειτου. Ο Ηράκλειτος, ένας από
τους διασημότερους και πιο βαθυστόχαστους φιλοσόφους της προσωκρατικής
περιόδου, γεννήθηκε στην Έφεσο, το 544πΧ και πέθανε το 484πΧ. Ο μεγάλος
φιλόσοφος καταγόταν από βασιλική οικογένεια και έζησε στην Έφεσο, που
ήταν αθηναϊκή αποικία στα παράλια της Λυδίας στη Μικρά Ασία.
Τη φιλοσοφία του ο Ηράκλειτος τη διατύπωσε στο σύγγραμμά του Περί
φύσεως, χωρίς ακριβείς αποδείξεις, με χτυπητούς, σύντομους αλλά και
δυσνόητους αφορισμούς που μοιάζουν σαν χρησμοί. Για το ύφος του αυτό
τον ονόμασαν "σκοτεινό". Η δυσκολία όμως των φιλοσοφικών
εννοιών του, όπως επεσήμανε και ο Αριστοτέλης, ίσως οφείλεται στο
γεγονός πως τα βιβλία του γράφτηκαν στην ιωνική διάλεκτο, με αποτέλεσμα
να δημιουργούνται, γλωσσικά προβλήματα κατανόησης. Πολλοί είναι όμως
αυτοί που ισχυρίζονται ότι το σκοτεινό ύφος του Ηράκλειτου ήταν
ηθελημένο, καθώς κι ότι ο Εφέσιος πρέπει να
κατέφυγε σε αυτό τον τρόπο έκφρασης, προκειμένου να είναι κατανοητός
μόνο από έναν περιορισμένο αριθμό μυημένων. Ο ίδιος ο Σωκράτης άλλωστε
ομολογούσε πως, για να διαβάσει τέτοια βιβλία, δίχως να πνιγεί μέσα
τους, θα χρειαζόταν τη βοήθεια ενός «δεινού κολυμβητή».
Ο Ηράκλειτος επικεντρώθηκε με έναν ιδιαίτερο τρόπο στο πρόβλημα της
προέλευσης του κόσμου και μέσω της λύσης αυτού του προβλήματος
οδηγήθηκε σε μια σειρά υποθέσεων πού αφορούν τον άνθρωπο. Με τον τρόπο
αυτό διαφοροποιήθηκε ανοιχτά από τους άλλους φυσιολόγους της Ιωνίας, με
εξαίρεση ίσως, μόνον τον Αναξίμανδρο, οι οποίοι δεν αντιμετώπισαν ποτέ
με σαφήνεια το πρόβλημα της θέσης του ανθρώπου πάνω στη Γή. Ο Ηράκλειτος διακρίνει τους ανθρώπους σε
αφυπνισμένους και καθεύδοντες δηλαδή
κοιμώμενους. Οι κοιμώμενοι δεν κατανοούν την ατέρμονα ροή των συμβάντων
και των πραγμάτων και παραμένουν σαν υπόδουλοι, όμηροι δηλαδή ψεύτικων
και εύκολων δοξασιών και εντυπώσεων, πού ο καθένας τους δημιουργεί σε
μια δική του υποκειμενική διάσταση, ή όπως λέει ο Ηράκλειτος, σε έναν
δικό του και προσωπικό κόσμο που δημιουργεί. Αφυπνισμένοι αντιθέτως
είναι οι άνθρωποι εκείνοι πού έχουν κατανοήσει τη βαθειά
διαφορά μεταξύ του ευρύτερου συμπαντικού νόμου και της αλήθεια του, τον
οποίο ο Ηράκλειτος ονόμασε «Λόγο», από τα επιφαινόμενα, αυτά δηλαδή που
αντιλαμβάνεται μέσα σε έναν προσωπικό και υποκειμενικό χώρο που
δημιουργεί. Η κατανόηση αυτής της διαφοράς, για το μεγάλο φιλόσοφο,
οδηγεί στην κατανόηση της βασικής κοσμικής αρχής, της αρμονίας των
αντιθέσεων, η οποία είναι και η βασική αρχή της διαλεκτικής άλλα έμμεσα
και της δημοκρατίας.
Ο λόγος, για τον Ηράκλειτο, δεν είναι δεμένος με μεταφυσικές, ή
ιδεαλιστικές αντιλήψεις. Όλα στον κόσμο γίνονται λογικά, σύμφωνα μ'
έναν αυστηρό νόμο, αδιάφορα αν δεν το αισθάνονται οι άνθρωποι. Ο λόγος
είναι ένας κοσμικός νόμος, μια δύναμη που βρίσκεται μέσα στα πράγματα.
Το ανθρώπινο λογικό είναι ένα κομμάτι, μια συνέπεια του κοσμικού λόγου.
Παίρνοντας μέρος σ' αυτόν, οι άνθρωποι γίνονται λογικοί. Γι' αυτό ο
λόγος είναι κοινός και υποχρεωτικός για όλους, παρόλο που οι άνθρωποι
φαντάζονται ότι ενεργούν ελεύθερα. Με τον τρόπο αυτό η Δικαιοσύνη και
Ηθική πηγάζουν από τον Κοσμικό Λόγο. Κατά τον Ηράκλειτο, η έννοια της
θεότητα είναι μια έκφραση του ενδοκοσμικού
νου, που δημιουργεί τη φύση, την ιστορία, τη θρησκεία, το δίκαιο, την
ηθικότητα. Όπως και ο Ξενοφάνης, ο Ηράκλειτος ξεκινά από την παρατήρηση
του κόσμου, τον οποίο θεωρεί και αυτός ως ενιαίο σύνολο, το οποίο ούτε
γεννήθηκε ούτε και θα χαθεί ποτέ. Όμως ενώ ο Ξενοφάνης θεωρεί ότι η
πρώτη ουσία του κόσμου είναι η θεότητα, ο Ηράκλειτος πιστεύει σε μία
νοητική και μη αισθητή πρώτη αρχή, το λόγο. Συγχρόνως η αδιάκοπη αλλαγή
καθώς και η αστάθεια κάθε μερικού γεγονότος, του δημιουργεί μια τόσο
δυνατή εντύπωση, ώστε θεωρεί αυτή την αιώνια μεταβολή των πάντων σαν
έκφραση ενός καθολικού συμπαντικού νόμου, τον οποίο ο άνθρωπος
αντιλαμβάνεται ως «πυρ», δηλαδή φωτιά.
Ο Ηράκλειτος όμως μπορεί να θεωρηθεί και ως εκφραστής της πρώιμης
φυσιολογίας διατυπώνοντας θεωρίες που βοήθησαν ε στην ανάπτυξη της
ιατρικής καθώς όλοι του οι φιλοσοφικοί αφορισμοί συμπίπτουν με τη
λειτουργία) του σώματος. Έμπειρος παρατηρητής και μελετητής της φύσης
εμπέδωσε αρχές και αξιώματα πού συν τω χρόνω
αποδείχθηκαν αληθή για την ιατρική, αξιώματα αλληλοσυγκρουόμενα, μη
σταθερά, όπως ακριβώς λειτουργεί το ανθρώπινο σώμα με βάση τη φύση και όχι
τη ψυχρή λογική των μαθηματικών. Ο Ηράκλειτος με τη φιλοσοφία του
επηρέασε τον Ιπποκράτη και την μετέπειτα Ιπποκρατική σχολή και
ιπποκρατική μέθοδο. Μέσα στη φιλοσοφία του Ηράκλειτου μπορούμε τελικά
να διακρίνουμε μια άρνηση ενός στείρου υλοζωϊστικού
υλισμού που στεκόταν ανίσχυρος και ανίκανος να δώσει μια εξήγηση από
ποιο προϋπάρχον υλικό και με ποιον τρόπο
γεννήθηκαν το νερό, το άπειρου, ο αέρας, το χώμα και το νερό που έθεταν
σαν αρχή του κόσμου οι άλλοι προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Για τον Ηράκλειτο
όλα τα προηγούμενα δεν δημιουργήθηκαν από κάτι άλλο, και αυτό υλικό,
αλλά από έναν προαιώνιο και συμπαντικό και μη υλικό νόμο από τον οποίο
γεννιούνται όλα τα υπόλοιπα στοιχεία αλλά συγχρόνως και οι ζώσες
συμπαντικές αλήθειες. Το συμπαντικό αυτό και προαιώνιο νόμο ονόμασε
γίγνεσθαι και εκφράζει την κοσμική διάθεση μιας συνεχούς αλλαγής και
μετασχηματισμού των πάντων μέσω της αρμονικής σύγκρουσης των αντιθέτων.
Η αρμονική αυτή σύγκρουση των αντιθέτων που συνθέτει τα ανόμοια σε κάτι
καινούργιο, γεννά τον Λόγο, ο οποίος αποτελεί την απώτερη λογική
αιτιολογία της δημιουργίας του κόσμου, δηλαδή αυτό που ονομάζουμε Θεό.
Η εμπειρική για τον άνθρωπο έκφραση του Λόγου είναι το πυρ, η φωτιά, η
οποία εκφράζει την γενικότερη έννοια της ενέργειας η οποία είναι ικανή
να μετατρέψει και να μετατραπεί στα διάφορα στοιχεία πού διαμορφώνουν
τον κόσμο.
Περισσότερα ...
|
|

Οι σκοποί
Ο θετικός σκοπός της ήταν να
εξασφαλίσει την καλή θέληση όλων για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων
του κράτους, έτσι ώστε το
κράτος να αναπτυχθεί και να προστατεύσει τον εαυτό του από τους εχθρούς
του χωρίς να ανησυχεί για εσωτερικές διχόνοιες. Οι αρνητικοί
σκοποί της Πρώτης Δημοκρατίας ήταν να εμποδίσει την εμφάνιση τυράννων
και να διασφαλίσει ότι το χρήμα ή η αριστοκρατική καταγωγή δεν θα
παρέχουν ιδιαίτερα προνόμια σε κανέναν. Την εποχή που οι Αθηναίοι
ανέπτυσσαν τη δημοκρατία τους, συνέρχονταν ταυτόχρονα από μια περίοδο
εσωτερικών συγκρούσεων που οδήγησαν στην κυριαρχία ενός ανδρός -με
μικρά διαλείμματα- για μισό αιώνα. Οι συγκρούσεις ήταν ταξική πάλη. Η
κυριαρχία του ενός ανδρός ήταν τυραννία. Και τα δύο προκαλούσαν τρόμο
στους Αθηναίους.
Ο νομοθέτης Σόλων προσπάθησε να βάλει
τέλος στην πάλη των τάξεων, στις αρχές του αιώνα που γεννήθηκε η
δημοκρατία, αλλά δεν μπόρεσε να εμποδίσει έναν ισχυρό άνδρα, τον
Πεισίστρατο, να επωφεληθεί από την κατάσταση. Ο Πεισίστρατος κατέλαβε
την εξουσία και την κράτησε για πολλά χρόνια, αυτός και οι δυο γιοι
του, εν μέρει επειδή υιοθετούσαν τις απόψεις του λαού, και εν μέρει με
τη χρήση ένοπλης βίας. Τελικά, μερικά χρόνια μετά το θάνατο του πρώτου
τυράννου, ο ένας από τους γιους του δολοφονήθηκε και ο άλλος έχασε την
εξουσία από τους Σπαρτιάτες. Τότε, ο λαός της Αθήνας άρχισε να θεσπίζει
νόμους για να διασφαλίσει ότι κανένας ποτέ ξανά δεν θα μπορούσε να
αποκτήσει τόση εξουσία.
Οι πρακτικές
Η Αθήνα ήταν μια ανεξάρτητη
πόλη-κράτος όπως και οι υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας εκείνη την
εποχή. Ήταν μικρή και με πολιτισμική συνοχή. Οι πολίτες της πίστευαν
ότι είχαν όλοι μεταξύ τους μία συγγενική σχέση, γιατί οι πρόγονοί τους
γεννήθηκαν στη γη στην οποία ζούσαν. Μοιράζονταν την ίδια επίσημη
θρησκεία, γλώσσα, μυθολογία, και μία ιστορία που διατηρούνταν ζωντανή
στη μνήμη τους. Κατά το μεγαλύτερο διάστημα των διακοσίων χρόνων της
δημοκρατίας ο πληθυσμός των ενήλικων ανδρών έφτανε περίπου τους 30.000.
Το σύνολο του πληθυσμού της Αττικής (της Αθήνας με τα περίχωρά της)
κυμαινόταν πιθανόν μεταξύ 200.000 και 300.000. Η μικρή έκταση και ο
ομοιογενής πληθυσμός ήταν πολύ μεγάλα πλεονεκτήματα για τη δημιουργία
της δημοκρατίας.
Αυτό είναι σημαντικό να το θυμόμαστε
γιατί κανένα σύγχρονο κυρίαρχο κράτος δεν διαθέτει όλα αυτά τα
πλεονεκτήματα, και οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα από αυτά. Στην Αθήνα όλοι οι
πολίτες μπορούσαν να συμμετέχουν με άμεσο τρόπο στην πολιτική ζωή του
κράτους επειδή ήταν ολιγάριθμοι, και επειδή γνώριζαν σε γενικές γραμμές
πώς έπρεπε να λειτουργούν τα πράγματα και για ποιο λόγο.
Τα εργαλεία της αθηναϊκής δημοκρατίας
δεν μπορούν όλα να είναι χρήσιμα σε εμάς σήμερα. Σχεδιάστηκαν για ένα κράτος με
αυτά τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα που εμείς δεν διαθέτουμε. Εντούτοις,
ορισμένα από αυτά μπορεί να χρησιμεύσουν ως πρότυπο για μεταρρυθμίσεις
που είναι πολύ αναγκαίες στις σύγχρονες δημοκρατίες.
Περισσότερα ...
|
|

TINA»
(ThereIsNoAlternative) – «Δεν υπάρχει εναλλακτική»κραυγάζουν σ’ όλο τον κόσμο οι
χρηματιστές, οι μεγάλοι επιχειρηματίες, οι πολιτικοί και οι
διανοούμενοι του συστήματος. Δεν υπάρχει – λένε - εναλλακτική στο
νεοφιλελευθερισμό, δηλαδή, στην πολιτική του ακρωτηριασμού του δημόσιου
τομέα, της ανεξέλεγκτης ελευθερίας των ιδιωτικών εταιρειών και
ιδιωτικοποίησης των κοινών αγαθών και της δραματικής περικοπής των
κοινωνικών δαπανών.
Κι
έχουν δίκιο, αλλά με μια μικρή συμπλήρωση: «Δεν υπάρχει
εναλλακτική για το καπιταλιστικό σύστημα». Πράγματι, έτσι είναι. Ο
νεοφιλελευθερισμός είναι εδώ και χρόνια η κυρίαρχη επιλογή του
συστήματος, διότι εξασφαλίζει υπερσυσσώρευση
κεφαλαίου και κερδών στα χέρια λίγων εταιρειών διαμέσου του μηχανισμού
της υπερχρέωσης κρατών και πολιτών (χρεοκρατία)
και συνεπακόλουθα, ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας στα
χέρια των ιδίων (εταιρειοκρατία αντί για
δημοκρατία).
πηγή
: dialektika.gr
Το
όνειρο για τους αιθεροβάμονες του ανύπαρκτου και ανέφικτου «ηθικού
καπιταλισμού» δεν είναι στις επιλογές του συστήματος. Σήμερα,
νεοφιλελευθερισμός και σύστημα πάνε πακέτο και η κρίση τους (όπως όλες
οι προηγούμενες κρίσεις) είναι καταστροφική για τους πολλούς. Για τους
λίγους είναι η χρυσή ευκαιρία (οι 500 μεγάλες εταιρείες στην Ελλάδα,
αύξησαν θεαματικά τα κέρδη τους στην περίοδο της κρίσης). Η έξοδος
λοιπόν από την κρίση, σημαίνει έξοδο από το νεοφιλευθερισμό
και το σύστημα.
Η
κρίση του συστήματος δημιουργεί τεράστιο κενό κοινωνικής παραγωγής και
αναπαραγωγής (με την επιστημονική έννοια του κοινωνικού, που
περιλαμβάνει το οικονομικό, πολιτικό και ιδεολογικό-πολιτισμικό
επίπεδο). Σ’ αυτό το κενό, οι εκτοπιζόμενοι
από την κρίση πολίτες συναντώνται, αυτοοργανώνονται
αμεσοδημοκρατικά χωρίς ανάθεση σε άλλους της
διαχείρισης, δημιουργούν δικούς τους θεσμούς (αυτοθέσμιση)
χωρίς εξαρτήσεις από κράτος - ιδιωτικές εταιρείες - κόμματα,
δημιουργούν νέες κοινωνικές σχέσεις στον αντίποδα των καπιταλιστικών
σχέσεων εξάρτησης – αποξένωσης - εκμετάλλευσης, διαχειρίζονται
συνεργατικά (αυτοδιαχείριση) και αειφορικά τα
κοινά αγαθά, δίνουν έμφαση στην τοπικότητα
συμβάλλοντας στην κοινοτική αντίληψη, απομεγέθυνση,
ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, αντιμετώπιση της ανεργίας και προστασία
του περιβάλλοντος.
Αυτή
είναι η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Όχι ένα εγχείρημα
φιλανθρωπίας ή ελεημοσύνης (ο ελεήμων και φιλάνθρωπος ισχυρός, που από
τα πάνω βοηθάει τους αδύναμους), αλλά ένα κίνημα αντίστασης στην
κοινωνική καταστροφή και κοινωνικής αλληλεγγύης (ισότιμα, από τα κάτω,
με δράση από κοινού).
Εδώ
γεννιέται η εναλλακτική. Όχι σαν ένα όραμα μιας καλύτερης ζωής στο
απώτερο μέλλον, αλλά εδώ και τώρα, από εμάς και από τα κάτω.
Οικοδομείται από τώρα μια κοινωνία των αναγκών και όχι των
εμπορευμάτων, με γνώμονα τον άνθρωπο και όχι τα κέρδη, ένας κόσμος
απαλλαγμένος από τον αυτοσκοπό της συσσώρευσης χρήματος.
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 15.10.15
       

|

Δεν
είναι λίγοι εκείνοι που πίστεψαν, τα τελευταία χρόνια, ότι υπάρχει
πολιτική διέξοδος στην πρωτοφανή επίθεση που δέχτηκε η ελληνική
κοινωνία από τον νεοφιλελεύθερο διεθνή κανιβαλισμό και τους εγχώριους
συνεργούς του. Ότι μπορεί ένας συνασπισμός κοινωνικών και πολιτικών
δυνάμεων να ορθώσει δυναμικά το ανάστημά του στο όνομα του λαού, των
συμφερόντων του και των στοιχειωδών δικαιωμάτων του.
Το
πολιτικό-λαϊκό ανάστημα που είχε εκδηλωθεί στο αυθόρμητο μαζικό κίνημα
των πλατειών σύντομα μεταφέρθηκε και εξαπλώθηκε σε ποικίλες κινηματικές
πρωτοβουλίες, συλλογικότητες διαμαρτυρίας αλλά και κοινωνικού
πειραματισμού. Παράλληλα, φύτρωσε, ποτίστηκε και φούντωσε εντυπωσιακά
ένα καινούργιο «δέντρο», αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, μια γιγαντιαία κατάθεση
δεσμεύσεων περί κοινωνικής προστασίας, σχεδίων περί αποκατάστασης των
βιβλικών-μνημονιακών καταστροφών κ.ά. και που
οδήγησε τελικά στη μεγάλη ιστορική ανατροπή των εκλογών του Γενάρη.
Στους
επτά μήνες της λεγόμενης «αριστερής διακυβέρνησης» και μέχρι τη χυδαία δημοψηφισματική κακοποίηση της λαϊκής βούλησης και
την κατάπτυστη αποδοχή του 3ου Μνημονίου, που μετέτρεψαν εν μια νυκτί το «καινούργιο δέντρο» σε «καινούργια
φενάκη», τα κοινωνικά κινήματα και οι ακτιβιστές έδειχναν να ατροφούν,
να ξαποσταίνουν ή να περιμένουν εναγωνίως (οι πιο αισιόδοξοι) μια
ευεργετική ματαίωση του λόγου ύπαρξής τους.
Τώρα
λοιπόν που οι προσδοκίες, οι δεσμεύσεις και οι πολιτικές γραμμές
«στραβωθήκαν κι αποτύχαν», καλούνται μοιραία οι πολίτες και οι
συλλογικότητες να ανασκουμπωθούν, να ξαναβρούν και να αρπάξουν τη
σκυτάλη της λαϊκής εγρήγορσης που είχαν αποθέσει εν πολλοίς με
εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Περισσότερα ...
|
|

Είναι πολλά τα λεφτά Άρη…
H αξία της περιουσίας της Εκκλησίας είναι ανεκτίμητη. H πολιτεία
δεν την έχει καταγράψει και η ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος δηλώνει
επισήμως ότι δεν γνωρίζει τα περιουσιακά στοιχεία των μονών, των
μητροπόλεων και των ναών διότι κάθε μητρόπολη, μονή και ναός έχει τη
δική του οικονομική διαχείριση. H εκκλησιαστική περιουσία καλύπτεται
από ένα αδιαφανές πλέγμα που «υφαίνουν» περισσότερα από 10.000 Νομικά
Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (μητροπόλεις, ναοί, μονές, προσκυνήματα, ιδρύματα,
κληροδοτήματα και άλλα). Ο ιστός αυτών των ΝΠΔΔ, κρύβει αποτελεσματικά
την εκκλησιαστική περιουσία από τα αδιάκριτα μάτια των «αντικληρικών».
Είναι δε τόσο καλά προστατευμένο το μυστικό, που ούτε η κεντρική
διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος μπορεί να έχει εικόνα για την
περιουσία των μονών και των μητροπόλεων.
Κάθε ένα από αυτά τα ΝΠΔΔ έχει δική του ανεξάρτητη οικονομική
διαχείριση, γεγονός που καθιστά το εγχείρημα για την καταμέτρηση της
εκκλησιαστικής περιουσίας λίγο-πολύ ανέφικτο. Εξάλλου και για τη γνωστή
ιδιοκτησία της Εκκλησίας δεν μπορεί να βγει ασφαλές συμπέρασμα, διότι
ουδείς μπορεί να αποτιμήσει, λόγου χάρη, την αξία των δασών, των χορτολιβαδικών εκτάσεων αλλά και των δεσμευμένων
από δήμους και κράτος οικοπέδων.
Το οργανόγραμμα της Εκκλησίας χωρίζεται σε τέσσερις ομάδες. Την
κεντρική διοίκηση, τις ιερές μητροπόλεις, τις ιερές μονές και τους
ενοριακούς ναούς. Οι ομάδες αυτές διοικούνται από συλλογικά όργανα. Οι
ιερές μητροπόλεις από τα μητροπολιτικά συμβούλια, οι ιερές μονές από τα
ηγουμενοσυμβούλια και οι ενοριακοί ναοί από τα εκκλησιαστικά συμβούλια.
Με εξαίρεση τα ηγουμενοσυμβούλια που απαρτίζονται μόνο από μοναχούς,
όλα τα άλλα όργανα διοίκησης περιλαμβάνουν ως μέλη και «λαϊκούς».
Πολύ πρόχειροι υπολογισμοί, φέρουν την περιουσία του ΝΠΔΔ
της Εκκλησίας της Ελλάδος να ανέρχεται σε τουλάχιστον δεκαπέντε
δισεκατομμύρια (15.000.000.000) ευρώ. Στο ποσό αυτό προστίθεται και η
ανυπολόγιστη-αμύθητη περιουσία των περίπου δυόμισι χιλιάδων (2.500)
μοναστηριών. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης, εκατοντάδες οικοδομικά
τετράγωνα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και καταθέσεις αξίας εκατομμυρίων
ευρώ αποτελούν την την εκκλησιαστική
περιουσία. Ωστόσο, το «ιερό» θησαυροφυλάκιο είναι τόσο βαθύ που αρκεί
μία και μόνο αναφορά. Πέντε μονές που προσέφυγαν στα ευρωπαϊκά
δικαστήρια εναντίον του νόμου Τρίτση αποτιμούσαν τα περιουσιακά τους
στοιχεία στο αστρονομικό ποσό των 8 τρισ.
δρχ. (!!!). Και μάλιστα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους επιδίκασε το ποσό
των 3 τρισ. δρχ. Μπορεί να φανταστεί κανείς
ότι εάν η περιουσία των 5 μονών άγγιζε πριν μια 20ετία τα 3 ή 8 τρισ. δρχ., τότε πώς μπορεί κανείς να υπολογίσει
την περιουσία των 2.500 μοναστηριών και ναών σε όλη τη χώρα;
Όλη αυτή η περιουσία που υπάρχει, τα στελέχη της Εκκλησίας,
προσπαθούν να πείσουν ότι αξιοποιείται στην κατεύθυνση του
φιλανθρωπικού έργου. Επιχείρημα που βέβαια δεν ευσταθεί, αφού, πλειάδα
μητροπολιτών έχουν κατηγορηθεί για τεράστιες επιχειρηματικές
δραστηριότητες. Υπεράκτιες εταιρίες,
περιουσίες δισεκατομμυρίων, τραπεζικές καταθέσεις, προφανώς δεν είναι το
αποτέλεσμα του …μόχθου των ιεραρχών. Αυτός ο τρελός χορός
δισεκατομμυρίων, τη στιγμή μάλιστα που οι Έλληνες εργαζόμενοι βιώνουν
την πιο άγρια αντιλαϊκή επίθεση, έχει μετατρέψει την Εκκλησία σε μια
εμπορική επιχείρηση. Που σκοπό έχει τον πολλαπλασιασμό των κερδών της,
ώστε να παίξει ακόμα πιο αποτελεσματικά το ρόλο της ως δεκανίκι της
κυρίαρχης πολιτικής.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις αλλά και στοιχεία του υπουργείου
Αγροτικής Ανάπτυξης, η συνολική έκταση της εκκλησιαστικής περιουσίας
φτάνει τα 1.300.000 στρέμματα. Απ΄ αυτά
732.000 είναι βοσκότοποι, 367.000 δασικές εκτάσεις και 189.000
γεωργικές. Και περίπου 400.000 στρέμματα χαρακτηρίζονται ως
«διακατεχόμενα» αφού γι΄ αυτές τις εκτάσεις
δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας. Έχει, επίσης, σημειωθεί ότι η Εκκλησία
της Ελλάδος διαθέτει παράλληλα και ολόκληρα νησιά και βραχονησίδες (!)
σε νησιωτικά συμπλέγματα, όπως π.χ στις
Σποράδες και στις Κυκλάδες. Η Εκκλησία της Ελλάδος φέρεται μεταξύ άλλων
να διαθέτει περίπου οκτακόσια (800) κτήρια με γραφεία, καταστήματα,
εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία, ακόμα και μισθωμένα βενζινάδικα. Όσον
αφορά δε την ρευστότητα της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπολογίζεται σε
μερικές δεκάδες (ίσως και εκατοντάδες) εκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα η
Εκκλησία της Ελλάδος έχει συστήσει δύο Ανώνυμες Εταιρίες (Α.Ε.), μία
για την διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων, με την επωνυμία «Υποστήριξη
Επιχειρησιακών και Χρηματοδοτικών Προγραμμάτων Μελετών και Έργων,
Ανώνυμη Εταιρία» και μία για την διαχείριση της περιουσίας της.
H Εκκλησία ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου δεν
πληρώνει φόρους, παρά μόνο με ειδικό τρόπο, για κάποιες πράξεις
αγοραπωλησιών. Ως πριν από λίγα χρόνια η Εκκλησία πλήρωνε το
10% των εσόδων της από ακίνητα ως φόρο. Οι ιεροί ναοί πλήρωναν το 35%
των συνολικών εσόδων τους (από κεριά, μυστήρια κτλ.). Ο φόρος
επί των εισοδημάτων (10%) καταργήθηκε σταδιακά ως το 2008. Ένα
από τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε η Εκκλησία για να πείσει τις
εκάστοτε κυβερνήσεις, για την κατάργηση των φόρων, ήταν ότι οι
καθολικοί, τα Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας
και όλες οι άλλες Εκκλησίες δεν πλήρωναν φόρους. Μόνο η Ελλαδική
Εκκλησία πλήρωνε και τελικώς εξαιρέθηκε και αυτή. Απαλλάσσεται,
επίσης, από τον φόρο δωρεάς. Απαλλάσσεται από την υποχρέωση να εισφέρει
σε γη και χρήμα κατά τη διαμόρφωση ρυμοτομικών σχεδίων. Η μισθοδοσία
των κληρικών γίνεται από το τον κρατικό προϋπολογισμό. Το ετήσιο
κονδύλι φτάνει στο ύψος των 200 εκατομμυρίων δραχμών ετησίως.
Περισσότερα ...
|
|
Από
τα πανάρχαια χρόνια ο χορός υπήρξε
το σύμβολο της συνειδητής παρουσίας της ζωής. Το όργανο που
χρησιμοποιεί ο χορός είναι το ανθρώπινο σώμα. Ο Χορός είναι
τελετή, είναι συμμετοχή και όχι θέαμα. Είναι δεμένος στενά με τη
θρησκεία με τη γιορτή, τη δουλειά, με τον έρωτα, με τον θάνατο.
Οι
άνθρωποι χόρεψαν τον πόλεμο,
την ειρήνη,
το γάμο,
το θερισμό,
τη σπορά,
χόρεψαν τη φύση.
Ο
χορός έχει μια δύναμη που υπερβαίνει το νόημα των λέξεων. Χάρη στο
ρυθμό και την ιδιορρυθμία του αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα
της ύπαρξής μας, διότι προτού θεωρηθεί τέχνη είχε προορισμό πολύ πιο
ζωτικό και αναγκαίο. Στις πρώτες εκδηλώσεις του στους πρωτόγονους λαούς
ο άνθρωπος απευθυνόταν στον χορό για να αυξήσει τις δυνάμεις του, με το
χορό προσπαθούσε να αντιδράσει σε ότι του ήταν αδύνατο να
πολεμήσει με τις δικές του δυνατότητες, στο χορό εύρισκε διέξοδο στις
φυσικές ή στις πνευματικές αδυναμίες του. Με αυτόν τον τρόπο
προσπαθούσαν αλλά και επιθυμούσαν επίσης, να ευχαριστήσουν να
εξευμενίσουν ή και να προδιαθέσουν οι άνθρωποι τους θεούς τους.
Στους
αρχαίους πολιτισμούς σ’ ολόκληρο τον κόσμο παρατηρούμε ότι ο άνθρωπος
χορεύει τις περισσότερες φορές από θρησκευτική ανάγκη, επωφελείται
από το χορό και από τον ερεθισμό που του προκαλεί. Μέσα σε αυτούς
τους πολιτισμούς, μέσα σε αυτές τις δομημένες κοινωνίες του παρελθόντος
μπορούμε να συναντήσουμε κάποιους στόχους του χορού:
Πρώτα
απ’ όλα ο άνθρωπος μπορεί και χορεύει κάθε στιγμή, επειδή κάθε στιγμή
μπορεί να είναι γι’ αυτόν μια τελετουργική στιγμή.
Έπειτα
διότι είναι μια μορφή κοινωνικής επιβεβαίωσης, ένα μέσο έκφρασης της
φυλετικής αφοσίωσης και δύναμης.
Είναι
ακόμη ένα μέσο θρησκευτικής λατρείας κι ένας άμεσος τρόπος επικοινωνίας
με τους θεούς σαν μορφή ιεροτελεστίας.
Και
μπορεί επίσης να χρησιμεύσει σαν μέσο έκφρασης της φυσικής διαχυτικότητας,
της δύναμης και της ευκαμψίας.
Στην
αρχαία Ελλάδα ο χορός κατείχε πρωταρχική θέση και γνώρισε μεγάλο
σεβασμό.
Πίστευαν
οι αρχαίοι ότι τα άστρα και οι πλανήτες του ουρανού εκτελούσαν κάποιου
είδους κοσμικό χορό. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν αντιλαμβάνονταν το χορό σαν
ξεχωριστή υπόσταση. Αντί γι’ αυτό ήταν στενά συνδεδεμένος με άλλα είδη
εμπειριών. Έτσι η λέξη «ορχείσθαι» που
μεταφράζεται «χορεύω» είναι
ρυθμικές κινήσεις από τα μέρη ή και ολόκληρου του σώματος.. Επίσης η
λέξη «Μουσική» η
τέχνη των Μουσών περιλάμβανε τη μουσική, την ποίηση και τον χορό που
για τους Έλληνες εκείνης της εποχής ήταν όλα μέρος του ίδιου πράγματος.Οι πηγές για τον αρχαίο ελληνικό χορό
είναι πολλές. Ξέχωρα από τις φιλολογικές πηγές, είναι τα λόγια από τα
τραγούδια που γράφτηκαν για χορό, στίχοι ποίησης όπως π.χ. τα Ομηρικά έπη, τα
γραπτά των φιλοσόφων και μορφές γραπτού λόγου από ιστορικούς διαφόρων
χρονικών περιόδων.
Οι αρχαιολογικές πηγές μας δίνουν πληθώρα πληροφοριών όπου
περιλαμβάνουν αγάλματα, ανάγλυφα, ξυλόγλυπτα, τοιχογραφίες, πήλινα
αγγεία, που όλα μας δίνουν πραγματικές απεικονίσεις του χορού.
Αυτές
οι πηγές επίσης μας αναφέρουν ότι από τις πιο συνηθισμένες χρήσεις του
χορού στην ζωή των αρχαίων Ελλήνων ήταν στην εκπαίδευση. Οι
επιφανέστεροι Έλληνες φιλόσοφοι ενίσχυσαν σθεναρά αυτή την τέχνη, ως
μία ιδανική ολοκλήρωση του σώματος και του πνεύματος. Ο Αριστοτέλης όρισε
την εκπαίδευση σαν ένα μείγμα μουσικής και γυμναστικής, ενώ ο Σωκράτης υποστήριζε
ότι πρέπει να διδάσκεται ευρύτερα, λέγοντας ότι εκείνοι που τιμούν τους
θεούς με το χορό είναι και οι καλύτεροι στον πόλεμο. Ο Πλάτωνας έγραψε
«το να τραγουδάει και να χορεύει ωραία κανείς σημαίνει ότι έχει καλή
παιδεία» αφιερώνοντας ένα μεγάλο μέρος της προσοχής του στη σημασία του
χορού για την εκπαίδευση στην πραγματεία του των «Νόμων».
Δίνει
έμφαση στο γεγονός ότι υπάρχουν δύο είδη χορού και μουσικής: το
ευγενικό που έχει σχέση με το ωραίο και το έντιμο και το μη ευγενικό,
αυτό που μιμείται το άθλιο ή άσχημο .
Στους
«Νόμους» ο Πλάτωνας αναφέρει ότι «ο χορός προέκυψε από τη φυσική
επιθυμία των νεαρών πλασμάτων να κινήσουν τα σώματά τους για να
εκφράσουν διάφορα συναισθήματα και ειδικά τη χαρά. Και
συνεχίζει λέγοντας ότι θα έπρεπε όλα τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια να
είναι όμοια εκπαιδευμένα με ανώτερη μουσική και χορό…
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Ηλεκτρονικό Επιχειρείν 14.10.15
       

|

Είναι
μεγάλη μας χαρά να μοιραστούμε την επιτυχία ενός Έλληνα που διακρίνεται
και στο εξωτερικό. Αναφερόμαστε στον συνεργάτη Χρήστο Σμπόνια ο οποίος ξεκίνησε την συνεργασία του
με την BizBiz.mobi στην Ελλάδα, αρχικά στην περιοχή της
Πρέβεζας.
Από
το καλοκαίρι του 2015 ο Χρήστος, γνωρίζοντας άψογα Γερμανικά, αποφάσισε
να εργαστεί για την επέκταση του Ελληνικού Δικτύου BizBiz στο Εξωτερικό και συγκεκριμένα
στην Γερμανία και Αυστρία. Με εργατικότητα και ζήλο
δημιούργησε τους πρώτους συνεργάτες στις χώρες αυτές, καθώς και πολλές
διαφημίσεις σε καταστήματα και επαγγελματίες. Επιπλέον επιμελήθηκε την
σωστή μετάφραση στα Γερμανικά για τους Ιστοχώρους
και τα Videos της BizBiz
/ Ubiz, καθώς και για το δικό μας
MobiAppGlobal.org. Η Ανακοίνωση για τον Χρήστο Σμπόνια
στην θέση του Πρεσβευτή BizBiz σε
Αυστρία και Γερμανία, έρχεται από την εταιρεία και κάνει τον γύρο του
κόσμου. Αυτό μας κάνει όλους ιδιαίτερα περήφανους.
Χρήστο
σου ευχόμαστε ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες!
Συγχαρητήρια!!!
Ιάσων
Γιάννης Σχίζας
ITGuruClub
+30 6944755643
+30 2109210270
iason.schizas@itguruclub.com
www.itguruclub.com
Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ το UBIZ στο κινητό σας: https://ubiz.mobi/
Ελάτε να συνεργαστούμε στο BizBiz: http://marketing.bizbiz.mobi/greece
Προβάλετε την επιχείρηση σας στο Ubiz: http://product.ubiz.mobi/greece
Πηγή...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 12.10.15
       

|

Είναι
μεγάλη μας χαρά να μοιραστούμε την επιτυχία ενός Έλληνα που διακρίνεται
και στο εξωτερικό. Αναφερόμαστε στον συνεργάτη Χρήστο Σμπόνια ο οποίος ξεκίνησε την συνεργασία του
με την BizBiz.mobi στην Ελλάδα, αρχικά στην περιοχή της
Πρέβεζας.
Από
το καλοκαίρι του 2015 ο Χρήστος, γνωρίζοντας άψογα Γερμανικά, αποφάσισε
να εργαστεί για την επέκταση του Ελληνικού Δικτύου BizBiz στο Εξωτερικό και συγκεκριμένα
στην Γερμανία και Αυστρία. Με εργατικότητα και ζήλο
δημιούργησε τους πρώτους συνεργάτες στις χώρες αυτές, καθώς και πολλές
διαφημίσεις σε καταστήματα και επαγγελματίες. Επιπλέον επιμελήθηκε την
σωστή μετάφραση στα Γερμανικά για τους Ιστοχώρους
και τα Videos της BizBiz
/ Ubiz, καθώς και για το δικό μας
MobiAppGlobal.org. Η Ανακοίνωση για τον Χρήστο Σμπόνια
στην θέση του Πρεσβευτή BizBiz σε
Αυστρία και Γερμανία, έρχεται από την εταιρεία και κάνει τον γύρο του
κόσμου. Αυτό μας κάνει όλους ιδιαίτερα περήφανους.
Χρήστο
σου ευχόμαστε ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες!
Συγχαρητήρια!!!
Ιάσων
Γιάννης Σχίζας
ITGuruClub
+30 6944755643
+30 2109210270
iason.schizas@itguruclub.com
www.itguruclub.com
Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ το UBIZ στο κινητό σας: https://ubiz.mobi/
Ελάτε να συνεργαστούμε στο BizBiz: http://marketing.bizbiz.mobi/greece
Προβάλετε την επιχείρηση σας στο Ubiz: http://product.ubiz.mobi/greece
Πηγή...
|
|

Ο
κάτωθι εκλογικός συνδιασμός "ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ
ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ" Καταγγέλει
ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΝΟΘΕΙΑ ΚΑΘ' ΟΣΟΝ Η SINGULAR LOGIC έβγαλε ότι πήρε Ψήφους Σε
ΕΠΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ στις οποίες δεν κατέβηκε ως υποψήφιο και δεν υπήρχε
καν ψηφοδέλτιό του.
Να
και η καταγγελία
«Κατ’
επιταγή των διατάξεων του ακροτελεύτιου άρθρου 120
παράγραφος
4 του Συντάγματος κατά το οποίο: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται
στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να
αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το
καταλύσει με τη βία», υπό τις επιταγές των Διατάξεων του Άρθρου 1 αυτού
και δη της παραγράφου 2 που ορίζει ότι:
«Θεμέλιο
του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία» και της παραγράφου 3 που
ορίζει ότι: «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό υπάρχουν υπέρ αυτού
και του Έθνους», του άρθρου 2 παράγραφος 1 του Συντάγματος κατά το
οποίο: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την
πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» ως και υπό την επίκληση του υπερσυνταγματικής δυνάμεως αξιώματος: «Υπέρ πάντων
Νόμος είναι η σωτηρία του Έθνους και του Λαού», η ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ –
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ.», ως συνταγματικός θεσμός,
διεκδικώντας και υπερασπιζόμενη τα Συνταγματικά μας δικαιώματα, ως
Ελληνίδες και Έλληνες το γένος, ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τους:
Πρόεδρο
της Ελληνικής Δημοκρατίας
Πρωθυπουργό
της χώρας
Την
Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων
Το
Υπουργικό Συμβούλιο της απελθούσης και της τωρινής Κυβέρνησης
Τους
αρχηγούς και τους συντελεστές των κομμάτων που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για
την κάθοδό τους στις Εθνικές εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015
Τους
αρμόδιους φορείς του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής
Ανασυγκρότησης
Τους
αρμόδιους φορείς της Δικαστικής εξουσίας οιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας
Την
από 18-12-2014 αμερικανική πλέον εταιρεία KKR & Co. LP (παλαιότερα
γνωστή ως η Kohlberg Kravis
Roberts & Co.), Singular Logic, η οποία
έχουσα το μονοπώλιο της ηλεκτρονικής διαχείρισης των εκλογών διενήργησε
και τις Εθνικές εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 και
Οιονδήποτε
εμπλεκόμενο φορέα τόσο για την προκήρυξη όσο και για την διενέργεια των
Εθνικών εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, ως ΕΚΤΡΟΠΕΙΣ της μορφής
του πολιτεύματος, διότι διά της παραλείψεως οφειλομένων
νομίμων ενεργειών των, κατά παράβαση των
αρχών της χρηστής διοίκησης και της διαφάνειας ή κατά κατάχρηση
εξουσίας, καταστρατηγήσαντες τις διατάξεις
του Καταστατικού Χάρτη της Χώρας και διαπράττοντες κατά συναυτουργία το
έγκλημα της εσχάτης προδοσίας του άρθρου 134 # 2 του ΠΚ, κατήργησαν
κάθε έννοια ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ και τούτο διότι ένας έκαστος τούτων,
κατά το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί και άπαντες προφανώς
συλλογικώς δρώντες, προέβησαν στην αλλοίωση της βούλησης των
ψηφοφόρων και με πρόθεση προκάλεσαν την παραγωγή μη γνησίου
αποτελέσματος της εκλογής διά της νόθευσης του γνησίου εκλογικού
αποτελέσματος των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 αφού ο ημέτερος
κομματικός συνασπισμός υπό την επωνυμία ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ.», κατά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων
φέρεται ότι έλαβε ψήφους και σε επτά [7] τον αριθμό περιφέρειες της
επικράτειας στις οποίες όχι μόνο δεν υπήρχε υποψήφιός μας αλλά και
ΟΥΔΕΝ ψηφοδέλτιο τούτου βρισκόταν στα αρμόδια εκλογικά τμήματα.
Επειδή
το ανωτέρω πασίδηλο γεγονός ΣΥΝΙΣΤΑ την κατά το άρθρο 187 του ΠΚ
σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, όχι απλώς πράξεως πολλαπλώς παράνομης
και υποχρεωτικώς κολαζομένης κατά τας
διατάξεις των άρθρων 45, 134 # 2, 158, 164, 216, 231, 232, 232Α, 239,
242, 256, 259, 386, 386Α και 390 του Π.Κ. αλλά και προσβολή της προσωπικότητός μας, κυρίως δε ΣΥΝΙΣΤΑ πράξη
αυτόχρημα ΑΝΙΕΡΗ ΚΑΙ ΑΝΗΘΙΚΗ χαρακτηριζόμενη ως ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ
ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.
Επειδή
η μη εγκυρότητα της εκλογικής διαδικασίας είναι πλέον δεδομένη και
επιφέρει την διακύβευση των ημετέρων συνταγματικών δικαιωμάτων και των
του ελληνικού Λαού. ΕΠΕΙΔΗ τίθεται υπό διακινδύνευση εξ αιτίας των
παράνομων ενεργειών πάντων των εμπλεκομένων, η διασφάλιση του δημοσίου
συμφέροντος. ΕΠΕΙΔΗ συντρέχει βάσιμος κίνδυνος και εγείρεται το
ερώτημα:
«Ποιός κυβερνά επιτέλους την Ελλάδα;»
Περισσότερα ...
|
|

Οι ρίζες του αυτοματισμού
και των αυτόματων μηχανών βρίσκονται 3.000 χρόνια πριν και συγκεκριμένα
στην τότε περιοχή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου. Τα μαθηματικά ως
επιστήμη ήταν στενά συνυφασμένα με τα τεχνολογικά επιτεύγματα.
Χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο θεωρητικά αλλά και ως εργαλεία, καθώς σε αυτά
βασίστηκε ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών και τα μέσα για τα μηχανολογικά
σχέδια της περιόδου αυτής.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο
Θαλής, ο Πυθαγόρας, ο Ευκλείδης και ο Αρχιμήδης ήταν κατά κύριο λόγο
μαθηματικοί. Επιπλέον, η επίσημες πρακτικές της εφαρμοσμένης μηχανικής,
ως διακριτά πεδία της θεωρητικής μηχανικής βασίστηκαν εξ' ολοκλήρου στο
έργο του Αρχιμήδη.
Υπήρχαν τρία κύρια
θεσμικά όργανα στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, που συνέβαλαν στην επιστήμη
και στην τεχνολογία: η Ακαδημία του Πλάτωνα, το Λύκειο του Αριστοτέλη
και η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Η Ακαδημία του Πλάτωνα και το Λύκειο
του Αριστοτέλη λειτουργούσαν ως οικονομικά ανεξάρτητα πανεπιστήμια τα
οποία εστίαζαν περισσότερο στην επιστήμη. Το μουσείο και η βιβλιοθήκη
της Αλεξάνδρειας ιδρύθηκαν το 300 π.Χ. και λειτουργούσαν περισσότερο ως
ερευνητικά εργαστήρια τα οποία εξαρτιόντουσαν οικονομικά από τους
ηγεμόνες της Αιγύπτου.
Η Ακαδημία του
Πλάτωνα
Ο
Πλάτωνας ξεκίνησε τη φιλοσοφική του καριέρα ως μαθητής του Σωκράτη.
Όταν ο δάσκαλός του πέθανε, ο Πλάτωνας ταξίδεψε στην Αίγυπτο και την
Ιταλία, σπούδασε μαζί με τους μαθητές του Πυθαγόρα και ξόδεψε αρκετά
χρόνια ως σύμβουλος στην οικογένεια που κυβερνούσε τις Συρακούσες.
Τελικά, επέστρεψε στην Αθήνα και δημιούργησε τη δική του σχολή
φιλοσοφίας στην ακαδημία . Στην ακαδημία, ο Πλάτωνας προσπάθησε να
μεταδώσει στους μαθητές του το Σωκρατικό τρόπο σκέψης και να τους
οδηγήσει στην επίτευξη της κατανόησης της φιλοσοφικής αλήθειας διαμέσου
της μαθηματικής γνώσης.
Η «αλήθεια» είναι μια
έννοια που απασχόλησε αρκετά τον Πλάτωνα, στην οποία οικοδομεί ολόκληρο το σύστημα και πιο συγκεκριμένα,
επί του ιδεώδους της αλήθειας μέσω της ορθολογικής επιστήμης. Στις
αρχικές διδακτικές προσπάθειές του, ο Πλάτωνας προσπάθησε να διαβιβάσει
το πνεύμα της Σωκρατικής διδασκαλίας παρουσιάζοντας ακριβείς αναφορές
απ’ τις συζητήσεις του με το δάσκαλό του. Βασική πηγή για τις
διδασκαλίες αυτές είναι οι “διάλογοι”. Ένα από τα σημαντικότερα έργα
του είναι και απολογία του Σωκράτη η οποία φέρει μια περιγραφή της
φιλοσοφικής ζωής του Σωκράτη όπως ο ίδιος τη παρουσίασε στο αθηναϊκό
δικαστήριο.
Οι μεσαίοι διάλογοι του
Πλάτωνα, αναπτύσσουν, διατυπώνουν, και υποστηρίζουν τα δικά του
συμπεράσματα σε ό,τι αφορά κεντρικά φιλοσοφικά θέματα. Ξεκινώντας με
τον Μένωνα, για παράδειγμα, ο Πλάτωνας όχι
μόνο αναφέρει τη γνώμη του Σωκράτη, πως κανείς δε κάνει λάθος εν γνώση
του, αλλά επίσης εισάγει το δόγμα της πνευματικής ηρεμίας σε μια
απόπειρα να ανακαλύψει αν η αρετή μπορεί να διδαχθεί ή όχι.
Τέλος, ένα άλλο
αριστούργημα του Πλάτωνα είναι η “Πολιτεία”. Αυτή ξεκινά με ένα Σωκρατικό
διάλογο σχετικά με μα τη φύση της δικαιοσύνης αλλά προχωρά κατευθείαν
σε μια επεκταμένη συζήτηση για τις αρετές της
δικαιοσύνης, της σοφίας, της ανδρείας, και της σωφροσύνης όπως
παρουσιάζονται στο καθένα ατομικά αλλά και στη κοινωνία σαν σύνολο. Το
όραμά του αυτό για την ιδανική κοινωνία ή το ιδανικό άτομο, απαιτούσε
την ύπαρξη ενός εκπαιδευτικού προγράμματος εφαρμοζόμενο τόσο στους
άνδρες όσο και στις γυναίκες. Το μεγαλύτερο, ίσως, έργο του είναι η
ακαδημία του. Μάλιστα οφείλουμε να πούμε πως το παιδαγωγικό έργο του
Πλάτωνα έχει υπερβεί κατά πολύ σε ιστορική σημασία το πολιτικό του
έργο.
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 09.10.15
       

|

Οι
ασκήσεις της Μνήμης αποτελούν ενδυνάμωση της Ψυχής.Πλωτίνος, "Περί Αισθήσεως και Μνήμης"
Αν
δεν εξομοιώσεις τον εαυτό σου με τον Θεό, είναι αδύνατο να κατανοήσεις
τον Θεό, καθώς μόνο ο όμοιος μπορεί να κατανοήσει τον όμοιο. Κάνε
τον εαυτό σου να υψωθεί σε ένα μεγαλείο μη μετρήσιμο, απελευθερώσου από
τους δεσμούς του σώματος, ανυψώσου πέρα από τον χρόνο και γίνε η
αιωνιότητα! Τότε θα κατανοήσεις τον Θεό. Πίστευε ότι τίποτα δεν
είναι αδύνατο για σένα, θεώρησε τον εαυτό σου αθάνατο και ικανό να
κατανοήσει τα πάντα, όλες τις τέχνες, όλες τις επιστήμες, τη φύση κάθε
ζωντανού πλάσματος.Ανυψώσου πάνω από τα
ψηλότερα ύψη, καταδύσου κάτω από τα χαμηλότερα βάθη. Προσέλκυσε προς
τον εαυτό σου όλες τις αισθήσεις οποιασδήποτε ουσίας, της φωτιάς και
τον νερού, του ξηρού και τον υγρού στοιχείου. Να φαντάζεσαι ότι
βρίσκεσαι παντού, στη γη, στη θάλασσα, στον ουρανό, ότι δεν έχεις ακόμα
γεννηθεί, ότι βρίσκεσαι ακόμα στη μήτρα, ότι είσαι νέος, γέρος, νεκρός,
πέρα από τον θάνατο. Αν εναγκαλιστείς στη σκέψη σου όλα τα πράγματα την
ίδια στιγμή, τον χρόνο, τον χώρο, τις ουσίες, τις ποιότητες, τις
ποσότητες, τότε μόνο, ίσως καταλάβεις τον Θεό...Giordano Bruno, Cantus
Circae
Οι "υπεράνθρωπες" εγκεφαλικές ικανότητες και το σύστημα
γνώσης των αρχαίων Ελλήνων

Ξεφυλλίζοντας τις σύγχρονες ανατυπώσεις κειμένων των αρχαίων Ελλήνων
συγγραφέων, τα λιγοστά και αποσπασματικά "απομεινάρια" ενός
ολόκληρου κόσμου και ενός σώματος γνώσης - που μας πληγώνει να
σκεφτόμαστε ότι κάποτε ήταν ενιαίο - δεν είναι λίγες οι φορές που
νιώθουμε τη σκέψη μας να "μουδιάζει"... Αν αποτολμούσαμε να
εξετάσουμε συνολικά τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, η κυρίαρχη
διαπίστωση στην οποία θα καταλήγαμε, θα ήταν ότι πρόκειται για ένα
δημιούργημα πνευματικά ανώτερο, την αντανάκλαση της συλλογικής σκέψης
πολλών ξεχωριστών διανοιών, οι οποίες για κάποιο "άγνωστο"
λόγο, συνυπήρξαν στον συγκεκριμένο χώρο και χρόνο.
Τότε, όμως, θα οδηγούμασταν σε ένα άλλο, εξίσου αφοπλιστικό ερώτημα:
ποιοι δηλαδή ήταν οι ιδιαίτεροι εκείνοι παράγοντες, οι οποίοι
συνέτειναν στη σχεδόν ταυτόχρονη, ενσάρκωση, όλων αυτών των ανώτερων
διανοιών στον ελληνικό χώρο; Κάποιοι εικάζουν ότι ήταν η γλώσσα (ή και
το καθεστώς δημοκρατίας που επικρατούσε). Ίσως πάλι όχι. Ή τουλάχιστον
όχι μόνο.
Γιατί υπάρχουν πργματικά πολλές ενδείξεις ότι
οι εκπληκτικές - σχεδόν υπεράνθρωπες - αυτές εγκεφαλικές ικανότητες των
δημιουργών του ελληνικού πολιτισμού, καλλιεργούνταν κατά τη μακρινή
αρχαιότητα και μάλιστα σύμφωνα με μία πολύ συγκεκριμένη μέθοδο, η οποία
μεταγενέστερα επικράτησε να αναφέρεται ωςΜνημονική
Τέχνη. Δεν αποκλείεται επίσης και η ίδια η μαθηματικά δομημένη,
"μνημονική" ελληνική γλώσσα, να αποτελεί, όπως θα δούμε και
στη συνέχεια, απλή προέκταση των ανώτερων διανοητικών ικανοτήτων που
καλλιεργούνταν μέσω της μακροχρόνιας και επίμονης εξάσκησης του νου,
στο προαιώνιο αυτό σύστημα γνώσης.
Την Τέχνη της Μνήμης, της οποίας τα ίχνη χάνονται στις
"σκοτεινές" εποχές πολύ πριν από τα ομηρικά χρόνια, τη
συναντάμε σε συχνές αναφορές σε ολόκληρη την κλασσική και ελληνιστική
αρχαιότητα, ενώ αργότερα την παρακολουθούμε να διαδίδεται και στο
λατινικό χώρο, όπου και προσωρινά ατονεί ιδίως μετά την επικράτηση του
Χριστιανισμού και τη γενικότερη πνευματική "παρακμή" της
Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, για να αναβιώσει αρκετούς αιώνες αργότερα, την
εποχή του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης.
Η παρατήρηση ότι όλες οι αναφορές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας
στην Τέχνη της Μνήμης είναι σχετικά σύντομες, μας οδηγεί στο συμπέρασμα
ότι η εξάσκησή της στα αρχαία χρόνια ήταν σε τέτοιο βαθμό διαδεδομένη,
ώστε να θεωρείται "περιττή" μια πιο λεπτομερειακή αναφορά σε
αυτήν (σε αντίθεση π.χ. με τα μαθηματικά). Το γεγονός δε ότι η εξάσκησή
της δεν ανακόπηκε μετά τη διάδοση της γραφής (ούτε καν μετά την
ανακάλυψη της τυπογραφίας, κατά τα πρώιμα χρόνια της Αναγέννησης), μας
κάνει να "υποψιαζόμαστε" ότι πρόκειται για πολλά παραπάνω από
ό,τι η ονομασία "Μνημονική Τέχνη" αφήνει να εννοηθεί...
Πρόκειται για μια μέθοδο "εσωτερικής γραφής" -
"αποτύπωσης", όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Αριστοτέλης "των
εννοιών με τη μορφή εικόνων στις κέρινες πλάκες της ψυχής" (!)- η
οποία επιτρέπει στον ασκούμενο την ανάκληση κάθε είδους πληροφορίας,
σαν να ξεφυλλίζει τις σελίδες ενός βιβλίου.
Αυτή η σχολαστική οργάνωση και ταξινόμηση των ιδεών, των εννοιών
και των πληροφοριών στον ανθρώπινο νουμε την,
μη δεσμευτική για τη σκέψη, μορφή των εικόνων, επιτρέπει την
αλληλεπίδραση και το συσχετισμό τους σε ένα επίπεδο κατά πολύ βαθύτερο
από αυτό της συνηθισμένης σκέψης.
Με αυτόν τον τρόπο, διευκολύνεται η παραγωγή πρωτότυπων ιδεών, οι
οποίες φαίνονται να προέρχονται από "έμπνευση", καθώς το
λογικό μέρος του νου (που λειτουργεί με το λόγο), δεν παρεμβάλλεται στη
νοητική διαδικασία, επιτρέποντας ενδεχομένως στην ανθρώπινη διάνοια να
συντονιστεί σε κάποιες συχνότητες, κατά τις οποίες γίνεται εφικτή η
αλληλεπίδρασή της με κάποιο είδος "μορφογενετικού πεδίου"
συμπαντικής γνώσης!
Περισσότερα ...
|
|

Γερμανοί
αλληλέγγυοι της “Επιτροπής Αλληλεγγύης με την Ελλάδα” “Griechenland-Solidaritaetskomite”διαδηλώνουν στη
πόλη του Βισμπάντεν με “χάπενινγκ” έξω από το τοπικό κοινοβούλιο του
Ομόσπονδου Κρατιδίου της Έσης, κατά της
παράδοσης- ξεπουλήματος των Αεροδρομίων της Ελλάδας στην γερμανική
κρατική εταιρεία “Fraport”.
“H
Ελλάδα εξαναγκάζεται στο ξεπούλημα κρατικής περιουσίας και υποδομών”
είπε ο Dieter Hooge:
“Αυτό είναι αποικιοκρατική πολιτική στον 21ο αιώνα και μετατρέπει την
Ελλάδα σε προτεκτοράτο”
Η
διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε έξω από το κοινοβούλιο της Έσσης ενώ μία γυναίκα που είχε το ρόλο της Ελλάδας
ήταν σιδηροδέσμια, σα ένα σημάδι του εκβιασμού της κυβέρνησης από την
τρόικα ενώ σε σάκους ήταν τα κέρδη που μεταφέρονται από την Ελλάδα στη Fraport.
Με
ανοικτή τους επιστολή οι διαδηλωτές ενημερώνουν τα μέλη της Βουλής ότι
η πλειοψηφία των μετοχών της Fraport
βρίσκεται στα χέρια του κρατιδίου της Έσσης
και στην πόλη του Φρανκφούρτου.
“Αν
πλέον η συμφωνία δε μπορεί να αναστραφεί το κρατίδιο της Έσσης και η πόλη της Φρανκφούρτης ως οι κύριοι
μέτοχοι της Fraport θα πρέπει να αποδεχτούν
ότι πρέπει να επεκταθούν και να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση όλες οι
υποδομές της Ελλάδας. Επίσης θα πρέπει να αναγνωρίσουν το δικαίωμα στη
συνδικαλιστική δράση και η ύπαρξη συλλογικών συμβάσεων για τους
εργαζόμενους που θα διασφαλίσουν τις θέσεις εργασίας και θα
δημιουργήσουν νέες”, σημειώνουν στην ανοιχτή τους επιστολή τα μέλη της
Ελληνικής Επιτροπής Αλληλεγγύης.
“Eίναι μία παρωδία όλο αυτό. Ξεπουλιούνται τα
ασημικά της χώρας. Τα κέρδη δεν πάνε στην ελληνική κυβέρνηση αλλά σε
γερμανικές εταιρείες. Είναι αναμφίβολα εις βάρος των συμφερόντων της
Ελλάδας.”, είπε ο Janine Wissles,
Επικεφαλής του Τομέα Μεταφορών και Εκπρόσωπος τύπου του Die Linke.
Περισσότερα ...
|
|

Δύο
άνθρωποι που δεν βρίσκονταν στον ίδιο χώρο, έπαιξαν ένα παιχνίδι
ερωτήσεων-απαντήσεων χωρίς να μιλάνε μεταξύ τους. Ο ένας έκανε μια
ερώτηση και μετά μάντευε την απάντηση που σκεφτόταν ο άλλος. Αυτό
κατέστη εφικτό όχι με τηλεπάθεια, αλλά με τη σύνδεση των δύο εγκεφάλων
μέσω του... Ιντερνετ.
Το
εντυπωσιακό πείραμα έγινε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της
Ουάσιγκτον, που πέτυχαν την απευθείας σύνδεση των εγκεφάλων των δύο
εθελοντών, μεταδίδοντας μέσω διαδικτύου σήματα από τον έναν στον άλλο.
Είναι η πρώτη φορά που δύο άνθρωποι συνδέονται νοητικά εξ αποστάσεως
και ο ένας μαντεύει με σχετική ακρίβεια τι έχει ο άλλος στο μυαλό του.
Οι
ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ,
με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή ψυχολογίας Αντρέα Στόκο, που έκαναν
τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS
One", δήλωσαν ότι επρόκειτο «για το πιο
πολύπλοκο πείραμα επικοινωνίας ανθρωπίνων εγκεφάλων μέχρι σήμερα».
Πέντε
ζεύγη εθελοντών απείχαν μεταξύ τους ενάμισι χιλιόμετρο, καθώς
βρίσκονταν σε δύο διαφορετικά εργαστήρια, και έπαιξαν 20 γύρους ενός
παιγνιδιού ερωταπαντήσεων. Το ποσοστό
επιτυχίας (σωστού μαντέματος) ήταν 72%.
Η
ίδια ερευνητική ομάδα ήταν η πρώτη που το 2013 είχε δείξει πειραματικά
ότι είναι δυνατή η άμεση επικοινωνία απομακρυσμένων ανθρωπίνων
εγκεφάλων μέσω διαδικτύου. Αλλοι επιστήμονες
έχουν μέχρι σήμερα συνδέσει εγκεφάλους πειραματόζωων, καθώς επίσης
έχουν μεταδώσει σήματα από ανθρώπινο εγκέφαλο σε ζώο μέσω ηλεκτροδίων.
Οι
ερευνητές ήδη εξερευνούν τη δυνατότητα πρακτικών εφαρμογών, όπως να
μεταφέρουν σήματα από έναν υγιή εγκέφαλο σε έναν που έχει υποστεί βλάβη
(π.χ. μετά από εγκεφαλικό ή από τραύμα) ή ακόμη να μεταφέρουν γνώσεις
απευθείας από τον εγκέφαλο ενός δασκάλου στον εγκέφαλο ενός παιδιού!
Πηγή...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 06.10.15
       

|

Αφορμής
δοθείσης …Τι είναι το κιτς; Μία λέξη που επικρατεί σε όλες τις
εκφάνσεις της σύγχρονης Ελλάδος, και που έρχεται σε αντίθεση
με την πρωτοτυπία αλλά και την έννοια του αρχαίου Ελληνικού
κάλλους.
Στην
αρχαία Ελλάδα η έννοια του κάλλους προκύπτει από την αναγνώριση πως η
φύση είναι θεία, και κατά συνέπεια ο άνθρωπος ως μικρογραφία
του Θείου φέρει εντός του τον Θεικό σπινθήρα,
συνεπώς οφείλει να μιμείται την Ουράνια αρμονία, να
"κατεβάσει" το θείο στην Γη παραφράζοντας
τον Σωκράτη.
Κάτ’ αυτόν τον τρόπο οι ιδιότητες του κάλλους και του
αγαθού αποτελούν µια εξίσωση. Όπου υπάρχει το
κάλλος, υπάρχει και το αγαθό και αντίστροφα. Άνθρωπος, φύση, Θείο
ορίζονται από τις κοινές κατηγορίες του κάλλους και του αγαθού, συνεπώς
τα ανθρώπινα έργα δεν αφορούν μία απλή εικονοπλασία,
αλλά σύμφωνα με αυτή την κοσμοθεωρία, μία κοσμική απεικόνιση.
Ο
κώδικας αυτός έχει αποκρυσταλλωθεί εικαστικά στην αγαλματοποιία της
κλασικής αρχαιότητας, όπου η θεότητα παριστάνεται ως το πρότυπο του
κάλλους και του αγαθού Οι Θεοί δεν είναι αλλού, στο επέκεινα,
είναι, µαζί µας, γύρω µας, στη δεύτερη,
"μυστική" διάσταση αυτού του κόσµου.
Την αφετηρία αυτής της αντίληψης θα µπορούσε
να αναγνωρίσει κανείς στο προχριστιανικό ανθρωπιστικό ιδεώδες του
«καλού και αγαθού ανδρός» και στην πλατωνική θεωρία των ιδεών, όπου το
κάλλος συναρτάται µε την αλήθεια και ο έρωτας ωθεί τον άνθρωπο στο
αγαθό (Πλάτωνος Συµπόσιον και Πολιτεία).
Περισσότερα ...
|
|

Στη σημερινή εποχή του κατήφορου, της ανευθυνότητας, του ψεύδους,
της απάτης, της ατιμωρησίας και της ηθικής παρακμής, μορφές, όπως αυτή
του σπουδαίου φιλολόγου και φιλοσόφου Ιωάννη
Συκουτρή (1901-1937), έρχονται από τα βάθη του χρόνου, πάντα
ζωντανές και πάντα επίκαιρες, για να μας θυμίσουν θεμελιώδεις αξίες και
διδάγματα ζωής…
Παραθέτω αποσπάσματα από κείμενό του σχετικά με τον ηρωικό τρόπο
ζωής, παρμένο από σειρά μαθημάτων του στην Ελευθέρα Σχολή Κοινωνικής
Προνοίας. Αξίζει να δώσουμε προσοχή σε μερικές αρετές, που, αν υπήρχαν
σήμερα σε μεγαλύτερο βαθμό και σε περισσότερους ανθρώπους, θα αρκούσαν
ίσως για να αποφύγουμε το θλιβερό κατάντημα των ημερών μας…
[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η σύνταξη και η ορθογραφία ακολουθεί το πρωτότυπο
κείμενο.]
"…[Ο ηρωικός άνθρωπος]…αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την
Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς – περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν τη μετρεί
με αποτελέσματ’ άμεσα, με αριθμούς και
μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση
επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ’ αστροπελέκια, δια να
προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών
ανθρώπων. Αλλά θα το κάνη όχι από πνεύμ’
αλτρουισμού και εθελοθυσίας υπέρ των άλλων. Εις την ετοιμότητα του
κινδύνου τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου,
η συναίσθησις ότ’
είναι προνόμιον των εκλεκτών (όχι καθήκον ή πράξις φιλανθρωπίας) να συντρίβωνται
υπέρ των άλλων, υπό των άλλων – το εκλεκτότερον
προνόμιον!
Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν’
ο καρπός – αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν.
Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση, δια
να αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν’ εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις,
και ανάστασις χωρίς ταφήν
δεν υπάρχει.
Περισσότερα ...
|
|

Ο
κόσμος έχει ζήσει σε δυο κομμάτια.
Ο
άντρας έχει φτιάξει το δικό του κόσμο, ενώ η γυναίκα έχει ζήσει στη
σκιά κι εκεί, στη σκιά, έχει δημιουργήσει το δικό τnς
κόσμο. Αυτό είναι θλιβερό, επειδή ο άντρας και η γυναίκα, για να
ολοκληρωθούν, για να είναι ολόκληροι, πρέπει να έχουν όλες τις
ποιότητες μαζί. Και οι άντρες και οι γυναίκες πρέπει να είναι τόσο
απαλοί, όσο ένα ροδοπέταλο και τόσο σκληροί, όσο ένα σπαθί, μαζί και τα
δυο. Έτσι, αν η περίσταση απαιτεί να είσαι σπαθί, είσαι έτοιμος. Αν η
περίσταση απαιτεί να είσαι ροδοπέταλο, είσαι έτοιμος. Αυτή η ευελιξία,
ανάμεσα στο τριαντάφυλλο και το σπαθί, θα κάνει τη ζωή σου πλουσιότερη.
Οι
γυναίκες είναι περισσότερο διαλογισπκές, οι
άντρες είναι περισσότερο στοχαστικοί, μπορούν να σκέφτονται καλύτερα.
Όταν χρειάζεται σκέψη, άκου τον άντρα. Οι γυναίκες μπορούν να
αισθανθούν καλύτερα. Όταν χρειάζεται αίσθηση, άκου τη γυναίκα. Και για
να γίνει η ζωή ολοκληρωμένη, χρειάζονται και τα δυο — και η σκέψη και
η αίσθηση. Έτσι, αν είστε αληθινά ερωτευμένοι, θα γίνετε το σύμβολο yιv-γιανκ.
Έχεις
δει το κινέζικο σύμβολο γιν-γιανγκ; Δύο ψάρια
συναντιούνται και συγχωνεύονται σχεδόν το ένα μέσα στο άλλο, μέσα σε
μια βαθιά κίνηση, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της ενέργειας. Άντρας και
γυναίκα, θηλυκό και αρσενικό, μέρα και νύχτα, δουλειά και ξεκούραση,
σκέψη και αίσθηση. Αυτά δεν είναι ανταγωνιστικά το ένα με το άλλο,
είναι συμπληρωματικά. Κι αν αγαπάς μια γυναίκα ή έναν άντρα, συμπληρώνετε
ο ένας τον άλλον. Άντρας και γυναίκα είναι δύο κομμάτια ενός όλου. Οι
κόσμοι τους πρέπει επίσης να γίνουν ένα όλο και πρέπει να μοιραστούν
όλες τις ποιότητες, χωρίς καμία διάκριση.
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|
|
Schizas.com Περιοδική Ενημέρωση 03.10.15
       

|

Ένα σημαντικό και πολυσύχναστο θρησκευτικό κέντρο στην αρχαιότητα.
Λίγο πριν από τη Χαλκίδα, ακριβώς πλάι στη σιδηροδρομική γραμμή και
τη νέα οδό που καταλήγει στη μεγάλη κρεμαστή γέφυρα βρίσκεται ο μη
οργανωμένος και μη επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος του ιερού της Αυλιδείας Αρτέμιδος, στον οποίο μπορείτε οι εξ
Αθηνών να προσεγγίσετε από το παρακείμενο Βαθύ, οι δε εκ Χαλκίδος μέσα από τις εγκαταστάσεις των Τσιμέντων Χαλκίδος. Βέβαια, θα χρειαστείτε και λίγη τύχη,
γιατί οι πινακίδες δεν είναι καθόλου κατατοπιστικές για τον άγνωστο
στους πολλούς αμύητους αλλά πασίγνωστο σε όλους από τη μυθολογία (θυσία
της Ιφιγένειας από τον Αγαμέμνονα) χώρο. Υπόψιν ότι, για τους γνωρίζοντες περί της εκστρατείας του Σπαρτιάτη
βασιλιά Αγησίλαου, θυσίασε και αυτός στο ιερό της Αυλιδείας
Αρτέμιδος, ως ''νέος Αγαμέμνων'', προτού ξεκινήσει για την Ασία το 397
π.Χ.
Ιδού, όμως, τι γράφει ο Παυσανίας για το ναό:
«Στην Αυλίδα υπάρχει ναός της Αρτέμιδος και αγάλματά της μαρμάρινα,
ένα με δάδες και άλλο που την παριστάνει να τοξεύει. Μπροστά από το ναό
βρίσκονται φυτρωμένοι φοίνικες. Λένε πως, όταν οι Έλληνες επρόκειτο να
θυσιάσουν στο βωμό την Ιφιγένεια, σύμφωνα με τη μαντεία του Κάλχαντος, η θεά αντί της Ιφιγένειας τοποθέτησε ένα
ελάφι. » (Παυσανίας ο Περιηγητής, 2ος αιώνας
μ.Χ.)
Η ανακάλυψη του το 1941 βοήθησε στη λύση του προβλήματος της
τοπογραφικής του ταύτισης, η δε συστηματική ανασκαφή του (1956 -1961)
έγινε από τον έγκριτο αρχαιολόγο Ιωάννη Θρεψιάδη.
Ο ναός (διαστάσεων 9,41 Χ 31 μ.) ανάγεται χρονικά
στον 5ο αι. π.Χ. (η δεύτερη περίοδός του είναι η
ρωμαϊκή, ενώ καταστράφηκε τον ύστερο 4ο αι. μ.Χ.,
μάλλον από τους Γότθους του Αλάριχου) και είναι το πιο
σημαντικό οικοδόμημα του ιερού, το οποίο στην αρχαιότητα βρισκόταν
πλησιέστερα στη θάλασσα, είναι δε αυτός χωρισμένος σε 3 μέρη:
Περισσότερα ...
|
|

Αν
θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο αγάπα έναν άνδρα"
Αν
θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο αγάπα έναν άνδρα, αγάπα τον αληθινά….
Διάλεξε
εκείνον που η ψυχή του έλκεται απ’ την δική σου ξεκάθαρα που σε βλέπει,
που είναι τόσο γενναίος ώστε να μπορεί να φοβάται.
Δέξου
το χέρι του και οδήγησε τον απαλά στο αίμα της καρδιάς σου.
Εκεί
που μπορεί την ζεστασιά σου επάνω του να νιώσει και την ανάπαυση εκεί.
Και κάψε το βαρύ φορτίο του πάνω στις φλόγες της
φωτιάς σου.
Κοίτα
βαθιά μέσα στα μάτια του και δες τι κείτεται σε αδράνεια ή σε
εγρήγορση, ντροπαλά ή σε προσμονή εκεί μέσα. Κοίτα μέσα στα μάτια του
και δες εκεί τους πατεράδες του και τους παππούδες του και όλους τους
πολέμους και την τρέλα που τα πνεύματα τους πολέμησαν σε κάποια μακρινή
χώρα, σε κάποια μακρινή εποχή.
Πρόσεξε
τους πόνους του, τους αγώνες και τα βάσανα και τις ενοχές του, δίχως
κρίση και άφησε τα όλα να χαθούν….
Αισθάνσου
το αρχέγονο του φορτίο….
Και
νιώσε πως το μόνο που ψάχνει είναι ένα ασφαλές καταφύγιο σε σένα….
Άφησε
τον να λιώσει μέσα το σταθερό σου βλέμμα…
Και
να ξέρεις πως δεν χρειάζεται να αντανακλάς την οργή….
Επειδή
έχεις μια μήτρα, μια γλυκιά, βαθιά πύλη που ξεπλένει και αναζωογονεί
παλιές πληγές.
Περισσότερα ...
|
|

"Και ενδεχομένως θα σκεφθείτε: Τι σχέση έχει η Μυθολογία με τον
Ελληνικό Διαλογισμό;
Θα έλεγα τότε ότι οι αποτυπώσεις της ψυχής μας είναι η Μυθολογία μας.
Διότι μέσω του Διός/Νου, της Λητούς/λήθης,
της Αρτέμιδος/αρτεμούς του
ήθους και τουΑπόλλωνος/του πάλλοντος,
βάλλοντος και λαβόντος, έχουμε την
δυνατότητα να κατανοήσουμε, δια των εικόνων της Μυθολογίας,
το «γνώθι σαυτόν» κατά την διάρκεια του Ελληνικού
Διαλογισμού, διότι ο Απόλλων είναι ο:...

Διότι ο Απόλλωνπάλλει την ψυχή μας,βάλλει με ερωτήσεις τον νου μας και λαμβάνει
τις απαντήσεις, τις οποίες έθεσε ο ίδιος στην ψυχή μας, όπως λέγει
οΠλούταρχος στο «Περί του ΕΙ του εν
Δελφοίς» μυστηριακό
έργο του.
Τα ονόματα των θεών είναι αποτυπωμένα στα αρχέτυπα, τα οποία είναι τα
αρχέτυπα της ψυχής μας.
Ο Ζευς/Νους, πατέρας του Απόλλωνος, είναι ο δικός μας
νους. Διότι ο ίδιος ο Ζευς είναι ο:
«πατήρ θεών τε ανδρών τε» . Είναι δηλαδή και ο δικός μας πατέρας
«Ζεύ πάτερ, ή πολλών τε κακών λύσειας άπαντας,
ει πάσιν δείξαις οίω τω δαίμονι χρώνται.»
(Ζευ πατέρα μας, από πολλά κακά θα απήλλασσες
όλες μας τις ψυχές, εάν έδειχνες στον καθένα από εμάς ποια είναι η φύσις
της ψυχής μας.)
Συνεπώς η αναγωγή από τον υιό Απόλλωνα/Φως στον
πατέρα Δία/Νου είναι απαραίτητη, λαμβάνοντες υπ’ όψιν ότι εμείς λειτουργούμε σαν σκότος/άγνοια/Λητώ.
Η Λητώ, είναι η Λήθη, η έλλειψις
μνήμης.
Ελλείψει μνήμης η Λητώ, δεν έχει τίποτα επί του
οποίου να βασίσει οιονδήποτε συλλογισμό. Όμως ο Πλάτων εξηγεί
στον «Κρατύλο» ότι η Λητώ είναι
το «λείον του ήθους»
Δηλαδή, το σκοτάδι μέσα στο οποίο εσείς βρίσκεσθε -
διότι δεν γνωρίζετε τίποτα, μνήμη δεν έχετε - προϋποθέτει ότι η
ψυχή είναι ανοικτή, χωρίς αλαζονεία, φόβους, ενδοιασμούς, αντιρρήσεις,
φθόνο και είναι έτοιμη να προσλάβει αυτά που ο Ζευς/Νους θέλει, δια της
συνευρέσεως του μαζί της, να της δώσει.
Συν ευρισκομένη η Λητώ με
τον Δία/Νου γεννάται πρώτα το λιγοστό φως, η
Άρτεμις/Σελήνη. Αφού γεννηθεί η Άρτεμις/Ειλείθυια,
βοηθός των γυναικών στους τοκετούς,θα
βοηθήσει την μητέρα της Λητώ/σκοτάδι, να
γεννήσει η Λητώ/σκότος/λήθη τον Απόλλωνα/Φως.
Υπάρχει μία προοδευτική δυνατότης της ανθρώπινης ψυχής να προσλάβει το
φως μέσω του Νου/Διός, δια της Λητούς/σκότους. Το σκότος είμαστε
εμείς, αλλά με την προϋπόθεση του «λείου του ήθους», λέει ο Πλάτων
στον διάλογο «Κρατύλος», έχουμε την δυνατότητα να φωτισθούμε.
Το λείον του ήθους, η αγαθή προαίρεση είναι
προϋπόθεση της ψυχής.
Περισσότερα ...
|
|
       
|
|
|
|